Selecteer een pagina
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
Zoeken in posts
Zoeken op pagina's
dlm_download
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
Zoeken in posts
Zoeken op pagina's
dlm_download

besmet met een positief virus

Een plek bieden aan mensen die vastge­lopen zijn en even op adem kunnen komen. Dat was vanaf het begin een stukje van de droom van de leefge­meen­schap Hart voor West in Rotterdam. Daarom is er één appar­tement ingericht als een time-out voorziening. Mensen kunnen daar voor een bepaalde periode wonen en stromen daarna door naar een eigen woning.

Darlene Lai (37) en haar dochtertje Pau-Ann (5) wonen sinds november 2019 bij Hart voor West. Darlene vertelt: ‘Ik ben een ander mens geworden!’

hoe kwam je bij Hart voor West terecht?

We woonden in een huis in Rotterdam-Noord, maar daar ging van alles mis. Mijn gas werd afgesloten omdat een buurvrouw in het huis haar rekening niet betaalde. De verwarming deed het dus niet meer, terwijl het winter was. Het huis was ook erg verwaar­loosd en werd later onbewoonbaar verklaard. Toen moest ik wat anders zoeken. Mijn pastor Fred Kappinga bracht me in contact met Hart voor West.’

hoe is het voor je om bij Hart voor West te wonen?

Ik moest in het begin erg wennen aan het wonen hier. Er wonen zoveel mensen die elkaar allemaal al kennen. En wij kwamen daar dan bij. Dat was een beetje raar. Maar al snel ging het beter. Ik ben een gezel­schapsmens en ging met allerlei dingen meedoen. Ik was te vinden bij Heppie Koffie, bij de vrouwen­morgen, bij het Speelcafé. En ik kreeg ook de gelegenheid om de EHBO-cursus te volgen. Dat was echt interessant! Al snel gebeurde er iets met mij. Ik ben gewend om veel vrien­dinnen te hebben, die het belangrijk vinden hoe je eruit ziet. Ik val bij hen in de smaak als ik een nieuwe jas heb, of mooie schoenen, of een sjieke tas. Het was altijd belangrijk voor me om er goed uit te zien, want anders had ik het gevoel dat ik niet meetelde.

Wat ik bij Hart voor West merk, is nieuw voor mij: ik woon samen met mensen die van me houden zoals ik ben. En het maakt gewoon niet uit wat ik aan heb of hoe ik eruit zie. De mensen hier lijken al die poespas niet belangrijk te vinden. Soms kan ik het nog niet geloven.

Maar het is voor mij een geweldige ervaring. En dat voelt zó goed!’

Hart voor West is een christelijke gemeenschap. Hoe is dat voor je?

Het geloof is niet nieuw voor mij. Ik hoor bij ICF Noord en heb daar veel broers en zussen. Maar hier woon ik dag in dag uit tussen mensen die christen zijn. In het begin gaf dat strijd. Een stuk van mij is mijn oude ik. Die oude ik in mij wil niet veran­deren. Maar toch kwamen er veran­de­ringen. Ik voelde in mijn hart iets wat ik nog nooit eerder gevoeld had. Het was een nieuwe manier van liefhebben. Er hangt hier een positief virus, en ik ben daarmee besmet. En ik vind het niet erg!

Ik geniet van persoon­lijke gesprekken, van de huisgroep op woensdag en van de vieringen op zondag. Van de preken heb ik heel veel geleerd. Die zijn voor iedereen; als je echt luistert, word je aange­raakt.’

wat neem jij mee als je straks Hart voor West gaat verlaten?

Het is niet alleen: je staat op en je bidt tot God en dat is het voor de rest van de dag. Ik vraag nu steeds aan mijzelf: ‘Wat wil Jezus dat ik doe?’ En als je dat steeds vraagt, verandert je hele leven! Het is net of je een klein stukje taart eet en daarna een groot stuk wilt. Zo heb ik een soort honger gekregen om meer van de Bijbel en van Jezus te leren. Ik heb heel veel verdrietige dingen meege­maakt in mijn leven. In een serie gesprekken hebben we al die dingen bij God gebracht en heb ik ook alles beleden wat er bij mij is misgegaan. Dat is bevrijdend geweest. Ik ben een ander mens geworden!

Vroeger had ik een kort lontje. Ik was heel snel boos op alles en iedereen. Nu leer ik steeds meer om eerst te denken en dan te reageren. Het is wel een langzaam proces hoor. Mijn oude ik is er ook nog steeds!’

wat kan er beter bij Hart voor West?

Daar moet ik over nadenken. Ik denk dat er meer gebeden kan worden. Wat ik heb meege­maakt in de gesprekken waarin voor mij gebeden werd, dat gun ik andere mensen ook. Jullie moeten dat buiten op een groot bord schrijven: Kom binnen om te bidden! Hart voor West is voor mij in één woord: liefde!’

 

Dit artikel namen we over uit de nieuws­brief van Hart voor West (Rotterdam) met toestemming van Darlene Lai en Cees van Breugel.

Print Friendly, PDF & Email