Selecteer een pagina
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
Zoeken in posts
Zoeken op pagina's
dlm_download
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
Zoeken in posts
Zoeken op pagina's
dlm_download

corona treft buitenlandse projecten

Als je de wereld­kaart met infor­matie over het aantal corona­be­smet­tingen bekijkt, zie je dat inmiddels bijna elk land ter wereld getroffen werd. Ook landen waar onze kerken projecten steunen worden geraakt. Soms fors.

Diaconaal consulent ds. Erjan van der Linde sprak met Irina Linnik van Het Anker in Oekraïne. ‘We hebben paniek in ons land’, zegt ze. ‘En niet alleen vanwege het virus. Het land komt tot stilstand, maar niemand lijkt zorg voor elkaar te hebben. Door de corona­crisis komen funda­mentele problemen aan de opper­vlakte. We stevenen af op een ramp.’

hoe is de impact van corona op de projecten?

Veel projecten liggen op dit moment voor een deel of geheel stil. In Zuid-Afrika zijn de dagopvang Sun City en Themba­lethu van overheidswege voor een aantal maanden gesloten. In Frankrijk is de Faculté Jean Calvin tijdelijk gesloten. Studenten volgen de colleges op afstand. Dat geldt ook voor de lessen die de organi­satie STEP Inter­na­tional geeft in Ramallah, Pales­tijnse gebieden. Ze gaven de lessen al deels digitaal, dat is nu voor 100%. De versla­vings­kliniek Het Anker in Oekraïne is uit voorzorg in quaran­taine gegaan. En in plaats van soep uit te delen, waarbij mensen in een rij stonden, is men overgegaan op het uitdelen van brood. Dat is veiliger, want brood kan sneller en meer verspreid worden uitge­deeld.

Het project in Venda ligt bijna stil door de lockdown in het land. Vanuit Nepal, Pokhara laat Raju Adhikari weten dat hij het project aldaar steeds monitort. De staf werkt voor een deel thuis, terwijl de versla­vings­kliniek in quaran­taine is gegaan. Onze partner in Cambodja kan veel niet doen, maar wat ze wel kunnen, is werken aan de bewust­wording. Voor de dorpen waar ze werken hebben ze 8.000 posters geprint om te wijzen op hygiëne en sociale afstand én op het waarom ervan.

zorgen

Onze broeders en zusters uiten hun zorgen. Die zijn divers. Aller­eerst gaan die over het lokale zorgstelsel. Margot de Greef laat vanuit Haïti weten: ‘De zieken­huizen zijn hier totaal niet voorbereid op het corona­virus. Er is nauwe­lijks zuurstof beschikbaar. Doktoren blijven thuis omdat ze bang zijn zelf ziek te worden. De overheid heeft geen middelen om te helpen.’

Dat is wat we ook horen vanuit Oekraïne. Zieken­huizen functi­o­neren soms bijna niet meer. Marjanne Hendriksen in Zambia meldt dat er in het hele land 3 intensive care-bedden zijn. Tabitha Kieviet in Senegal is klaar om corona te bestrijden, maar mist voor haar kliniek voldoende mondkapjes en zuurstof.

Een tweede zorg betreft de voedsel­si­tuatie. Wanneer iemand in Kenia een paar weken moet thuis­blijven, dan zijn er geen inkomsten en dus ook geen eten. Er zijn daar geen sociale vangnetten zoals hier, de overheid springt niet bij met een noodpakket aan maatre­gelen en vooral: mensen hebben hier geen reserves. Niet in de voorraadkast en niet in de vorm van gelde­lijke middelen, zo vertelt MDW-er Willianne Olweny.

Je kunt wel zeggen dat mensen hun handen moeten wassen’, zegt Margot de Greef, ‘maar dat is lastig voor een familie die niet over zeep en water beschikt.’ Vanuit Mozam­bique wordt gemeld dat vanwege de orkaan Idai inwoners al tekorten hadden. Zij zijn nu extra kwetsbaar. De prijzen van voedsel zijn gestegen en de nationale munteenheid blijft in waarde dalen.

blijven of weggaan?

Neder­landse partners in het buitenland vragen zich af wat wijsheid is. Blijven of vertrekken? Marjanne Hendriksen: ‘De ambassade belde me met de vraag of ik wilde blijven of vertrekken. Ik weet dat de gezond­heidszorg hier aller­be­lab­berdst is. Dat heb ik wel ervaren, die keer dat ik door een dodelijk giftige slang gebeten was. Maar juist toen heb ik ook ervaren dat de Heere wonderlijk kan uithelpen! Dat maakt trouwens niet dat ik zorgeloos door het leven ga. Ik probeer voorzichtig en verant­woord mijn weg te vinden. Ik weet me door God geroepen om de Zambianen te dienen. Mag ik dan weglopen op het moment dat het moeilijk wordt? Maar aan de andere kant: wat als er nu thuis iets gebeurt? Mijn ouders die onder de risico­groep vallen… Zo goed als alle vlieg­verkeer naar en vanuit Zambia is stilgelegd… Al biddend om leiding kies ik ervoor om toch op mijn post te blijven.’

Soms is er geen keus. Jos Strengholt die de hulp aan Soedanese vluch­te­lingen in Caïro coördi­neert, zit vast in Egypte. Willianne en Elijah Olweny hebben hun naderend verlof uitge­steld en hopen volgend jaar naar Nederland te komen. Margot de Greef kon al geruime tijd niet naar Haïti vanwege de onrust sinds vorig najaar. Nu ze er is, heeft ze met veel beper­kingen te maken, maar ze voelt zich in Haïti op haar plek.

Veel van onze project­leiders zijn inlands. Voor hen is het geen vraag of ze weg zullen gaan. Veelal zijn ze bezorgd over ons in Nederland en zeggen: we bidden voor jullie!

om over na te denken

Vanuit Nepal deelt onze partner Raju Adhikari, directeur van het ACN wat gedachten over deze tijd: ‘Het lijkt erop dat het corona­virus naties brengt tot nederigheid. De mensheid heeft veel uitvin­dingen gedaan en voor sommige landen reikten de resul­taten tot hemelse hoogten. Weten­schap en techniek gaven ons bijna onbeperkte mogelijk­heden. De groot­machten streden om de voorrang als het ging om rijkdom, intellect en mense­lijke prestaties. Maar dit kleine virus heeft iedereen op deze aardbol op de knieën gebracht en laat zien hoe kwetsbaar wij mensen zijn. We bevinden ons nu in de situatie dat we elkaar niet kunnen aanraken, de zieken en mensen in problemen niet goed kunnen behan­delen, geïso­leerd worden van onze geliefden en zelfs de dood onder ogen dienen te zien. Is dit wat God wil? Absoluut niet! Deze situatie moet ons tot een herstart brengen om Gods waarden opnieuw te waarderen - respect voor elkaar, onder­linge liefde en elkaar onder­steunen. Dat wij, als lichaam van Jezus Christus, een instrument van hoop mogen zijn in deze cruciale tijd en Gods zegen mogen verspreiden voor onze gemeen­schappen en landen.’

meeleven

Op onze website staat een overzicht van onze projecten die we op dit moment steunen. Vanuit Veenendaal proberen medewerkers van het Diensten­bureau met onze broeders en zusters in het buitenland mee te leven. Vaak verloopt het contact per e-mail, Whatsapp of via Skype. Zij bidden voor ons en wij voor hen. Bidt u, bidt jij mee?

___________________

bron: ds. Erjan van der Linde, diaconaal consulent CGK

contact: Diensten­bureau CGK via het e-mailadres in coronatijd: verbinding@cgk.nl.

Hulp nodig of hulp bieden? Check lande­lijke en lokale acties #nietalleen via www.cgk.nl/nietalleen

Print Friendly, PDF & Email