Ik ben Renisha. Dat is niet mijn echte naam, maar dit is wel mijn verhaal.

Sinds mijn zestiende gebruikte ik drugs. Ik woonde bij mijn ouders. Toen ik zes jaar oud was, verhuisden mijn ouders naar Pokhara en ging ik naar een Engelstalige middelbare school in de stad. Omdat ik daar niet in het Nepalees kon lezen en schrijven, haalde ik slechte cijfers en kon ik niet goed meekomen. Mijn vader was verslaafd aan alcohol en gaf niets om ons. Mijn moeder was de kostwinner van ons gezin, maar als dagloonarbeider verdiende zij niet genoeg om in onze behoeften te voorzien. Ik stopte met school toen ik veertien jaar oud was. Om mijn moeder financieel helpen, ging ik werken in het restaurant van een vriendin. Daar leerde ik helaas ook sigaretten roken en ging ik verschillende drugs van mijn vriendin gebruiken. We waren heel goede vrienden, maar toen ze ging trouwen, bleef ik alleen achter. Ik was erg depressief en probeerde meer drugs te gebruiken. Al snel was ik gevangen in een net van sigaretten, marihuana en prostitutie.

De tijd verstreek en ik werd verliefd op een man die ook drugs gebruikte. Samen besloten we om te stoppen met drugs. Ik ging naar de verslavingskliniek Nawajeewan Center en voltooide er mijn behandeling van drie maanden. Ik ging terug, maar toen ik terugkwam en mijn vrienden drugs zag gebruiken, kreeg ik een terugval. Deze keer begon ik zelfs nieuwe soorten te gebruiken.

Onder invloed van drugs kreeg ik een ongeluk met mijn scooter en brak ik mijn handen en benen. Ondanks die botbreuken injecteerde ik nog steeds. Door mijn ongeval kon ik niet meer in de prostitutie blijven werken. Ik begon me eenzaam, hulpeloos en onzeker te voelen. Ik verkocht zelfs mijn mobiele telefoon, om aan geld voor drugs te komen.

Renisha met botbreuken in het ziekenhuis

Na verloop van tijd begon ik me schuldig te voelen over mijn drugsgebruik. Ik maakte een afspraak bij Nawajeewan en kwam voor de tweede keer in die verslavingskliniek terecht. Deze keer bleef ik langer in het behandelcentrum. Ik volgde verschillende soorten trainingen en pakte mijn opleiding weer op. Ik ging ‘s ochtends naar school en hielp ‘s middags in het centrum. Hier kreeg ik de kans om verschillende vak- en leiderschapstrainingen te volgen. Dit heeft mij geholpen mijn capaciteiten te ontwikkelen. Wat ik had geleerd en mijn ervaring als voormalig drugsgebruiker gebruikte ik om andere vrouwelijke drugs- en alcoholgebruikers aan te moedigen om te stoppen, om ze bewust te maken van hun probleem en ze te inspireren om hulp te zoeken bij de verslavingskliniek.

Inmiddels heb ik mijn opleiding en behandeling succesvol afgerond. Ik had daar ook de kans om verschillende vaardigheden te leren om op een waardige manier de kost te verdienen. Met de hulp van Nawajeewan heb ik de overwinning behaald op mijn verslaving en ben ik zelfredzaam geworden. Ik ben enorm trots dat ik mijn opleiding heb kunnen voltooien. Tegenwoordig werk ik in Nawajeewan, om de levens van andere mensen te verbeteren die hetzelfde hebben meegemaakt. Ik ben God en de mensen van Nawejeewan dankbaar voor de verandering in mijn leven.

Als CGK ondersteunen we de verslavingskliniek Nawejeewan in Nepal.

Deel dit artikel via

Ook interessant voor u

Rehabilitatie druggebruikers

Lees meer

Werkvoorbereidings­traject straatjongeren

Lees meer