In Oekraïne ondersteunen wij Het Anker, een rehabilitatiecentrum voor alcohol- en drugsverslaafden. Sinds de oorlog is uitgebroken, is alles anders. Het land is verscheurd, de mensen zijn bang en de toekomst is onzeker. In Het Anker worden nu oorlogsvluchtelingen opgevangen.

Het Anker wordt geleid door Iryna Linnyk. Diaconaal consulent Erjan van der Linde vroeg haar hoe het nu met haar gaat. Dit is haar antwoord:

Beste Erjan,

Het is lastig om je vraag goed te beantwoorden. Eerlijk gezegd gebeurt er teveel tegelijk.

Soms probeer ik, gefocust op werk en hulp, niet na te denken over alle vragen die in mijn hoofd en hart zitten. Soms zijn er zelfs aangename momenten en vakanties, maar die smaken bitter. Ik heb al te veel gezien, gevoeld, verloren en bezocht waar oorlog niet alleen maar een naar woord is. Ik zag de essentie en de gevolgen van deze verschrikkelijke strijd. Gebroken gezinnen, gebroken levens, gebroken dromen, maar er is nog meer verschrikkelijks…

Ik was op de identificatieplaatsen van de doden, waar nog maar heel weinig over is van de lichamen; waar de helpers proberen uit te vinden welke moeders ze moeten berichten over de dood van hun geliefden. Terwijl ik daar stond, begreep ik dat in deze ‘overblijfselen’ ook mijn vrienden zouden kunnen zijn; of dat jongens die nu als vermist worden beschouwd, omdat de lichamen nog steeds niet uit de frontlinie kunnen worden gehaald, dorpsgenoten kunnen zijn..

Ik hielp ook bij de stabilisatiepunten, waar ze proberen het leven van soldaten te redden, die zwaargewond worden binnengebracht.

Soms word ik door een depressie omhuld en stel ik vragen als: Waar is God? Hoe lang nog? Wat ik ook doe, het is een druppel op een gloeiende plaat, dus wat kan ik nog meer doen? Ik weet dat God alles met één woord kan stoppen. Ik weet waarom Hij het lijden van Zijn Zoon niet stopte, zodat wij gered konden worden. Maar ik weet niet waarom Hij op het moeilijkste en verschrikkelijkste moment in Zijn leven niet ingreep. Is dit uit liefde?

En dan verdiep ik mij weer in mijn werk, aangezien mijn vrienden die vechten hulp nodig hebben en mensen die getroffen zijn door de oorlog ook wachten, en ik begrijp dat God zeker nog steeds bij ons is, anders zouden we niet meer bestaan.

We hebben uw gebeden nodig 🙏 💙💛

Iryna

Luister hier naar de ingesproken vertaling van de brief die Iryna vorig jaar stuurde.

Deel dit artikel via

Ook interessant voor u