Selecteer een pagina
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
dlm_download
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
dlm_download

doop en belijdenis kunnen even niet

Ds. Lieuwejan van Dalen (Hoogeveen) deelt met onze lezers ervaringen en beslis­singen van zijn kerkenraad rond doop en belij­denis. Het zijn onder­werpen die in steeds meer gemeenten actueel worden. Op ons verzoek reageert ook prof. Herman Selderhuis.

 

ds. Van Dalen:

doop
‘Hoogeveen is een grote gemeente (ca. 1200 leden). Elk jaar worden er kinderen geboren. Er wordt dus ook regel­matig gedoopt. Daarom hebben we nagedacht over de vraag wat we met een doopaan­vraag doen in deze 'corona­crisis'. We hebben besloten om de doop voorlopig uit te stellen.

  • Aller­eerst is de doop een feest voor het betreffend gezin én de gemeente. Het is iets om te vieren met velen.
  • Vervolgens is het lastig om 1,5 meter afstand te houden bij een doopbediening.
  • Bij diensten die gestreamd worden, zoals bij ons, kijken er velen mee. Dan is beeld­vorming belangrijk.

Een bijzondere tijd als deze vraagt om aanpassingen.

belij­denis
Datzelfde geldt voor de belij­de­nis­dienst. Normaal gesproken doen jongeren in onze gemeente belij­denis op Eerste Paasdag - een van de hoogte­punten in ons gemeen­te­leven. Ook daarvan geldt: het is een feest dat gevierd mag worden met de gemeente, familie­leden en vrienden. We zien daarom uit naar een later moment waarop de belij­de­nis­dienst alsnog kan plaatsvinden.’

 

prof. Selderhuis:

De doop is een groot goed en een geweldig geschenk van de HEERE. Het is een teken en zegel van Zijn verbond met ons en onze kinderen en van de rijke belofte van dat verbond. Teken en zegel betekent dat afgebeeld en bezegeld wordt wat er al is, namelijk verbond en belofte. Daarom is de doop niet heils­nood­za­kelijk, maar tegelijk wel opdracht en gave.

nu wachten, bezinnen, lijden
Het uitvoeren van een opdracht van de Heiland doe je zo snel mogelijk en met een geschenk dat God je kind wil geven wacht je ook niet.  Maar als het even of langer niet kan, komt het heil niet in gevaar. Nu zijn we in een situatie dat het voorlopig niet kan en dus moeten we gewoon even wachten. Dat is ook goed, omdat ook het virus dat de wereld lam legt en veel dood en nood brengt ‘niet bij toeval, maar van Zijn Vader­lijke hand ons doet toekomen’, zoals zondag 10 van de Heidel­bergse Catechismus dat zo treffend zegt.

Zou het ook daarom niet beter zijn te wachten en ons te bezinnen en te veroot­moe­digen in plaats van meteen tot actie en oplos­singen over te gaan? Als de HEERE ons bepaalt bij onze hoogmoed, bij onze zondigheid en kwets­baarheid, is dan de reactie dat wij rap van alles gaan bedenken om doop, avondmaal en belij­de­nis­diensten door te laten gaan?

Laat ons het gemis aan de sacra­menten een stukje lijden worden. En laat het ons ook echt tot gemis worden, opdat we wellicht weer gaan zien dat doop en avondmaal geen dingen zijn die wij doen, geen gezins­feestjes, geen gemeente-maaltijden, maar hande­lingen in water, brood en wijn die God aan ons doet.

straks des te uitbun­diger
Daarom gaat het nu ook niet om wat kerkor­delijk mogelijk is. Het gaat niet om wat op 1.5 meter afstand allemaal mogelijk is. Het gaat om zwijgen, wachten en luisteren naar wat God ons in deze dingen zegt. Laten we daar maar een paar maanden mee bezig zijn. Des te uitbun­diger kunnen we straks de sacra­menten weer vieren en de ja-woorden van onze belij­de­nis­kan­di­daten met  jubelzang omringen.’

 _______

Bron: ds. Lieuwejan van Dalen en prof. Herman Selderhuis

Contact­per­sonen / meer infor­matie: Diensten­bureau via het e-mailadres in tijden van corona: verbinding@cgk.nl

alle corona­be­richten op onze website: www.cgk.nl/corona | hulp bieden en hulp vragen: www.nietalleen.nl
Print Friendly, PDF & Email