Selecteer een pagina
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
dlm_download
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
dlm_download

een soldatenpreek in Botswana …

In deze Coronatijd worden mensen wereldwijd gecon­fron­teerd met beper­kingen en soms strenge controles. Maar ook verras­sende gebeur­te­nissen. Hessel en Coby Visser werken in Botswana, waar Hessel vertaal­con­sulent is voor SIL/Wycliffe. In hun nieuws­brief schrijft Coby over de preek van de soldaat. 

We laten Coby Visser aan het woord: Zondag net voor de kerkdienst begint, stoppen er twee auto’s voor de kerk in East-Hanahai. Een BX-nummerbord: dat is een auto van de regering, en een auto van het leger. Ze zijn met z’n vieren, van wie de twee soldaten gewapend zijn. Corona­con­trole van de overheid: niet meer dan 50 man in de kerk; mondkapjes op en 1 meter uit elkaar; geen kinderen; een kamer beschikbaar hebben met bed, voor het geval iemand een tempe­ratuur heeft onder of boven de restricties; dienst niet langer dan twee uur.

Je merkte dat de hele gemeente gespannen was. De bezoekers bleven de hele dienst erbij. Hessel sprak met een mondkapje op over de gelij­kenis van de talenten. Na de dienst wilden onze gasten ook nog iets zeggen. We bleken aan de regels te voldoen, een paar dingen konden verbeterd worden. Bijvoor­beeld, de emergency room moet helemaal up to date zijn.

Een van de soldaten stond op en wilde ook nog wat zeggen. Geweer in de hand. We dachten, wat gaat er komen? Toen zei hij: ‘Weten jullie wel hoe gezegend jullie zijn. Jullie krijgen onderwijs en dit onderwijs kan je nog een beloning geven ook. Het eeuwige leven.’
Het tweede was: ‘Waarom laten jullie je dankbaarheid niet zien? Jullie zitten zo stijf met het zingen, uiten jullie dit niet in het zingen? Meer bewegen, daar krijg je geen Corona van.’ Spontaan stond de gemeente op en liet dansend en zingend zien dat het ook anders kon.

Print Friendly, PDF & Email