Selecteer een pagina
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
dlm_download
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
dlm_download

geen haar op ons hoofd!

'Geen haar op ons hoofd dacht erover om te gaan verhuizen naar een grote stad! Maar Gods roepstem was zo duidelijk dat we geen nee konden zeggen. Dus verhuisden we drie jaar geleden van een gezellige wijk in Veenendaal naar een appar­tement in Rotterdam-West.', vertelt Petra Verhelst (in het midden van de foto).

 

de buren

In Veenendaal waren we betrokken bij De Poster, een pioniers­ge­meente van de CGK. Tóen fietsten we na een activiteit terug naar onze eigen veilige wijk, nú zijn de deelnemers van ‘Hart voor West’ onze directe buren. En dat maakt echt een wereld van verschil.
Als ik ’s morgens naar school fiets, hoor ik: ‘Hoi, juf van de club!’ Ik spreek moeders op straat en in de super­markt en ga met mijn gesluierde moslim­buur­vrouw van de overkant gezellig een koffietje drinken. Met de Surinaamse overbuur­vrouw hebben we om de 14 dagen een gebed­s­uurtje en dan delen we onze zorgen. Zij bidt voor ons en wij voor haar en telkens ben ik weer geroerd door haar ongekun­stelde woorden. En na twee jaar (!) is de drank­ver­slaafde vrouw die voor de Albert Heijn bedelt, eindelijk zover dat ze onze drempel durft over te stappen.

 

verhuizen met kinderen

Voor onze kinderen was het een ingrij­pende stap. De school veran­derde, en de omgeving. Ineens waren ze ver weg van hun vrienden. Toch is het heel goed gegaan en daar verwon­deren we ons nog steeds over. Wat hielp, is dat er nog een gezin met 6 kinderen een straatje verder neerstreek. Een Godsge­schenk. En elke school­va­kantie komen de Veenen­daalse vrienden logeren, dus de band blijft.

 

samen delen

We wonen met 2 andere gezinnen en 9 singles in één gebouw en vormen een community. Enkele tientallen bewoners uit de wijk doen met ons mee.  Elke woensdag en zondag eten we met elkaar en schuiven buurt­be­woners ook aan. We lenen elkaars spullen, helpen elkaar, delen onze zegeningen en teleur­stel­lingen en bidden samen. We dienen de wijk door wekelijks zo’n 20 activi­teiten aan te bieden.

 

God zó dichtbij

Ik peins er regel­matig over: wat maakt het leven, ondanks het ontbreken van een tuin, de onafzienbare huizen­blokken, de enorme verkeers­drukte en de confron­tatie met zoveel gebro­kenheid, hier toch zo ontzettend mooi?  Ik geloof dat het 3 dingen zijn. Om te beginnen: je leven delen met mensen uit andere culturen is enorm inspi­rerend en verrijkend. Ten tweede: het is heerlijk om samen met andere chris­tenen - zoals een lied zo mooi zegt - schouder aan schouder in Gods wijngaard te staan. Om Hem te dienen, samen te ontdekken wie God is en hoe Hij werkt in levens van mensen.  En als laatste: het mooiste leven is een afhan­kelijk leven. We hebben God nooit zo dichtbij ervaren als de laatste drie jaar. En daarom dénken we er niet over om hier weg te gaan. Geen haar op ons hoofd! (tenzij God ons elders roept 🙂 )

______
Dit artikel verscheen in het blad Doorgeven, dat CGK-leden in de maand november gratis ontvingen.

Print Friendly, PDF & Email
Henriette Bal CGK dienstenbureau 0318-582350 info@cgk.nl