Selecteer een pagina
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
dlm_download
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
dlm_download

generale synode 29/09/20

Ds. J.G. Schenau, de preses van de synode, opent de verga­dering. Het is bijzonder dat we in deze tijd waarin het virus rondwaart, toch kunnen samen­komen. Er was een hele week gepland, maar gezien de corona­si­tuatie, is dat tot een dag ingeperkt. Alleen de stukken die per se besluit­vorming behoeven, worden besproken. Uiteraard worden er maatre­gelen genomen om alles zo corona­proof mogelijk te maken, bij verplaatsing binnen het gebouw is een mondkapje verplicht. Hoe dit moet, illustreert het moderamen door gezamenlijk een mondkapje op te zetten. 

Ds. C.C. den Hertog leidt de bezinning aan de hand van Hande­lingen 16 en 2 Korinthe 2. Welke weg wordt ons gewezen, dat is de vraag die Paulus stelt. Op zijn reis komt Paulus van alles tegen, heel mooie dingen, maar ook grote problemen. Overal ‘ontstaan’ gemeentes, het Woord doet zijn werk. Van Hogerhand wordt Paulus’ weg geleid. 
In Korinthe zijn er problemen omdat er andere predikers zijn gekomen die hoog van zichzelf opgeven. Ze verkon­digen een boodschap dat mensen het uitein­delijk zelf moeten doen, het gaat niet (meer) over Christus. Paulus heeft een andere boodschap, een boodschap van versla­genheid. Paulus tekent zichzelf als krijgs­ge­vangene die meege­voerd wordt in de overwin­nings­stoet van Christus. 

Wij leven niet in een wereld waarin we zelf de dienst uitmaken. Als gebon­denen hebben we de weg te gaan van Christus, die de Overwinnaar is. Dat is een boodschap die haaks staat op ons eigen denken en voelen. 

Wat heeft het ons te zeggen dat we als synode voor de tweede keer niet kunnen verga­deren? Verhindert de Geest ons om deze weg te gaan? Welke weg wordt ons gewezen? Een visioen zoals Paulus dat kreeg, ontbreekt (nog). Laten we eerst maar eens ons de vragen eigen maken. Welke weg wordt ons gewezen? Het zal moeten gaan om de voortgang van het Evangelie in deze wereld. Dat vraagt opoffering, ook van jezelf. Het is een weg van volgen, dienen en strom­pelen en niet een weg van marcheren.

Daarna zingt ds. Den Hertog Psalm 17: 3 en gaat hij voor in gebed. 

Uiteengaan in groepen lukt deze keer niet, daarom wordt er voor een kort moment van persoon­lijke meditatie gekozen.

Na de pauze volgt het ‘appel nominaal’.

De preses atten­deert ons op de ‘blije doos’, die op de plaats ligt waar de afgevaar­digden zitten. Het is een doopkit, een tool die gebruikt kan worden om met ouders het doopge­sprek te voeren. 

De inhou­de­lijke bespreking van rapport 4, 5 en 6 van het moderamen volgt. Hier worden weinig woorden aan ‘vuil’ gemaakt. Bij rapport 7 van het moderamen is dat heel anders, zeker 24 sprekers melden zich. In dat rapport stelt het moderamen voor om de bespreking van de onder­werpen ‘Eenheid’ en ‘Vrouw en ambt’ wel op deze synode te doen, maar op deze punten nu geen besluit te nemen, maar op de volgende generale synode. 
Sprekers wisselen elkaar af met kritische vragen over het rapport én met instemming aan het rapport. Namens het moderamen reageert ds. S.P. Roosendaal. Hij noemt het gevaar van polari­satie van stand­punten en de daarbij­ho­rende roep om duide­lijkheid. Door alle sprekers is waardering voor de poging van het moderamen om de spanning weg te nemen, om langer te luisteren. Maar hoe lang is lang? Tijd kan een sleutel zijn tot luisteren. In de kerkge­schie­denis is er eeuwen gesproken en gedis­cus­sieerd over de godsleer, is dan drie jaar langer luisteren over de zaken die de ethiek betreffen te veel? 

Na de maaltijd gaat de bespreking verder. Gezien het aantal kritische reacties ten opzichte van het voorstel van het moderamen, trekt het moderamen het voorstel in om de bespreking van de kwesties vrouw en ambt en eenheid door te schuiven naar de generale synode van 2023 of 2024. 

We spreken over de bestuurs­structuur van de TUA. De vraag is welk gremium welke verant­woor­de­lijkheid draagt, naar de kerken toe en naar de overheid toe. Hoe kan het confes­si­onele karakter van de TUA bewaakt worden? Er is enige ondui­de­lijkheid over wat er nu precies besloten moet worden. Het college van bestuur, de rector en leden van commissie 1 en 7 gaan met elkaar in gesprek en komen er samen ook uit. 

Twee majeure besluiten worden genomen:

1) het ambtelijk karakter van het hoogle­raar­schap wordt weggenomen;

2) het wordt ook mogelijk om hoogle­raren van buiten de CGK te benoemen.

Aan het beginsel van onze kerken wordt niet getornd, maar de positieve waarde van dat beginsel wordt ook breder in de markt gezet. Prof. Selderhuis ziet het zojuist genomen besluit als een verste­viging van de band tussen de kerken en de opleiding.

Het rapport van OB&A (onder­linge bijstand en advies) dient. Dit is nodig, omdat er mogelijk sprake is van uitbreiding van de werkzaam­heden door steun aan ‘kleine kerken’.  Voor kleine gemeentes is het straks wellicht toch mogelijk om een fulltime dominee te beroepen (voor gemeentes vanaf 100 leden). Gemeentes vanaf 50 leden kunnen steun krijgen om tot 50% te beroepen), met steun van OB&A. In de praktijk bleek het voor kleine gemeentes erg lastig om een parttimer te vinden en te beroepen. 

De synode neemt unaniem deze besluiten, die in werking treden per 01 oktober 2020.

De preses memoreert dit besluit als ‘grotere mogelijk­heden voor de Woord­ver­kon­diging. Dit is de CGK op z’n best’. 

De synode spreekt over rapport 9.06 over het deputaat­schap ‘emeri­tikas’. Er wordt veel werk verzet om alles goed te regelen voor predi­kanten en predi­kants­ge­zinnen. We nemen afscheid van deputaat br. Loonstra, hij heeft vele jaren in deputaat­schap emeri­tikas gezeten. Zelfs de preses kon de verhalen van br. Loonstra bijna snappen, hetgeen als compliment beschouwd kan worden. 

Er volgen verschil­lende benoe­mingen. Hierna sluit de preses deze synodedag. 

Print Friendly, PDF & Email
Henriette Bal CGK dienstenbureau 0318-582350 info@cgk.nl