Selecteer een pagina
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
Zoeken in posts
Zoeken op pagina's
dlm_download
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
Zoeken in posts
Zoeken op pagina's
dlm_download

Joachim is 17 en christen

In juli stond in het Neder­lands Dagblad een prachtig artikel dat wij graag met u delen (geschreven door: Gerard ter Horst, foto: Dirk Hol). 'De kerk heeft toekomst', zegt Joachim. Lees hoe hij naar de kerk van de toekomst kijkt.

 

Hoe denken chris­te­lijke jongeren op de grens van volwas­senheid over geloof en kerk? Deze zomer komen acht zeven­tien­ja­rigen aan het woord. Vandaag: Joachim Verhelst uit Rotterdam.
 

Welke rol speelt het geloof in jullie gezin?
‘Het geloof is er altijd. Mijn ouders staan voor: leef naar wat je zegt.’

Van welke geloofs­ge­meen­schap ben je lid?
‘De Hersteld Hervormde Gemeente Rotterdam Kralingse Veer. We wonen bij Thuis in West, een chris­telijk-gerefor­meerd missi­onair project.’ (Als kind gedoopt, nog geen belij­denis gedaan.)

Wat snap je niet in de Bijbel?
‘Dat God door wilde met Adam en Eva nadat ze gezondigd hadden in het paradijs.’

Hoe ziet jouw ideale kerk eruit?
‘Dat is een kerk met veel culturen. Het maakt niet uit wie en hoe je bent, iedereen is welkom. Waar je veel samen doet: muziek maken, eten. Met een duide­lijke preek, waarin gezegd wordt waarop het staat en niets verzwegen wordt.’‘Ik woon met mijn ouders en drie zusjes in een appar­te­men­ten­gebouw in de Rotter­damse wijk Middelland, bij het missi­o­naire project Thuis in West. Eens in de twee weken hebben we ’s middags een kerkdienst beneden in het gebouw waar we wonen. Daar komen veel culturen samen. Het is gewoon een dienst, al zingen we ook Opwek­kings­lie­deren bij piano en djembé. Dat laatste speel ik zelf ook. Daarna eten we samen, de ene keer Marok­kaans, dan weer Afrikaans.Ik ben geboren en opgegroeid in Veenendaal. Daar gingen we altijd naar dezelfde kerk. Ik woon nu twee jaar in Rotterdam. Hier gaan we naar de middag­dienst in ons gebouw of naar de Hersteld Hervormde Gemeente in Kralingen. Dat is veertig minuten fietsen, of een halfuur met de auto. Daar is het alleen maar blank. Dat is niet echt een stadsgemeente.De kerk van Thuis in West spreekt mij aan: dat is zoals de kerk hoort te zijn, met allerlei culturen en iedereen die mag binnen­komen. Zelfs als een dronken zwerver binnen strompelt, is dat geen probleem. Je bent betrokken bij de dienst, mag meehelpen, de sfeer is losser. Iedereen heeft een taak: ik speel meestal djembé, help bij de catering, zet de stoelen klaar of bedien de power­point. Ik heb er mensen totaal zien veran­deren, van vijandig en gesloten naar een grote inzet voor de buurt.Ik geloof dat God bestaat. Dat weet ik honderd procent zeker, dat weet ik gewoon. Ik heb niet echt bewijs, maar het kan niet dat de Bijbel niet waar is als je ziet hoe precies en goed alles in elkaar zit. Ik kan nog niet zeggen dat Hij echt voor míj gestorven is. Ik wacht niet op een openbaring, maar heb het gevoel dat er nog iets moet gebeuren. Ik bedoel, ik heb vrienden die wiet roken en alcohol drinken. Dan vraag ik me af: moet ik afstand nemen of niet? Ja, je kunt fouten maken. Maar je kunt niet zeggen: luisteren naar God komt wel als ik dertig ben. Het moet zo snel mogelijk.Ik bid elke dag, ’s ochtends en ’s avonds. ’s Morgens lees ik in de Bijbel, ’s avonds uit een dagboek. Ik zit op het chris­te­lijke Hoorn­beeck College, waar ik ‘social work’ doe. Als ik een toets op school heb, bid ik daarvoor.Mijn ouders hebben veel aan zending gedaan. Dan gingen ze met de bus naar house­feesten om over het geloof te vertellen. Er waren plannen om naar Ethiopië te gaan, maar dat ging niet door.

Dit is voor ons
Ik ben opgegroeid met het geloof. Niet alleen met het verstand, ook dat het leven ernaar moet zijn. Zo zijn we bij Thuis in West komen wonen. Ik weet dat mijn moeder ermee heeft gewor­steld, zij wilde niet naar de grote stad verhuizen. Na gebed waren ze eruit: dit is voor ons. Zo zijn we naar Rotterdam verhuisd. De vraag ‘wat wil God met ons leven’ is voor hen heel belangrijk.In dit appar­te­men­ten­complex van Thuis in West wonen allemaal chris­te­lijke mensen. Als ik me vergelijk met de jongeren op straat, leef ik totaal anders. Verge­leken met chris­tenen, niet. Ik ga vaak met vrienden voetballen op straat. Dan komen er altijd andere jongeren bij: eerst hangen ze wat rond en roken ze wiet, tenminste ze ruiken er sterk naar. Daarna voetballen we, dat is altijd leuk. Ze hebben ook altijd muziek aan. Ik luister veel naar chris­te­lijke rap, ook daar is het: wat je zegt, moet je doen. Kom er maar voor uit. De boodschap van onchris­te­lijke rappers trek ik niet, dat is veel vloeken en schelden. Ik rap zelf af en toe. Dat heb ik nog niet in de kerkdienst gepro­beerd. Misschien ga ik ooit rappen over Thuis in West, dat iedereen welkom is …Als chris­tenen zeggen dat alles minder wordt, vind ik dat aan henzelf liggen. Houd je aan tradities vast, of ga je erop uit naar mensen in de buurt om ze het evangelie te laten horen? Leef niet voor je eigen grote luxe huis maar voor de mensen die het minder hebben. Ik heb de kerk nodig om te geloven. Ik kan het niet alleen. Met gelovigen om je heen sta je sterker. De kerk heeft toekomst. Verschillen hoeven niet zo’n grote rol te spelen. Zorg dat Jezus centraal staat.’

Print Friendly, PDF & Email