Selecteer een pagina
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
dlm_download
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
dlm_download

kennismaking schipperspredikant ds. Van der Ham

Ds. H. van der Ham is sinds 1997 aange­steld als schip­per­s­pre­dikant vanuit de Chris­te­lijke Gerefor­meerde Kerken. Hij doet jaarlijks boord en huisbe­zoeken bij veel schip­pers­ge­zinnen. Daarbij bezoekt hij regel­matig Neder­landse schip­pers­ge­zinnen die in het Duitse Mannheim zijn aange­meerd en preekt daar ook. Schippers zijn altijd onderweg. Hierdoor zijn ze weinig zondagen in hun kerke­lijke thuis­ge­meente en missen zo veel van het gemeen­te­leven. Hij is voor hen bereikbaar in tijden van crisis, huwelijks­pro­blemen of ziekte. Ook zeeva­renden zijn onder zijn aandacht.

Schip­per­s­pre­dikant is geen alledaags beroep. Hoe ben je erbij gekomen om dit te doen?

Mijn vader was veehouder, een hardwer­kende man. Al op jonge leeftijd hielp ik mee met de hooibalen, de varkens en het sjouwen van melkbussen voor een melkrijder. Ik genoot van de ruimte, vrijheid en het buiten­leven. Toen ik werd gevraagd om de vacature van schip­per­s­pre­dikant te vervullen, zag ik een link met mijn leven op de boerderij. Het leven van een schipper is ook hard werken, in de buiten­lucht zijn en veel eigen vrijheid hebben. Ik moest uiteraard nog veel leren over het beroep van schipper en ben wel eens mee gaan varen. Ik volgde cursussen om me meer hierin te verdiepen. Dus ja, ik ken nu hun spraak­ge­bruik en weet inmiddels hoeveel ton een groot of klein schip is.

 

Hoe zie je Gods leiding in jouw leven?

Toen ik 14 jaar was viel ik van de trekker en kwam onder de wielen terecht. De trekker reed over mijn buik heen. Ik moest direct geope­reerd worden en het was spannend hoe de operatie zou aanslaan. Maar het herstel ging verba­zing­wekkend goed. Ik ben helemaal genezen en heb er nooit meer last van gehad. Een jaar later was ik met een vriend aan het schaatsen. Plotseling kwamen we in een wak terecht. Gelukkig kon mijn vriend zwemmen en door zijn lengte net de bodem raken. We zijn er veilig uitge­komen. Door deze twee gebeur­te­nissen werd ik ontvan­kelijk voor zonde­besef en wilde Jezus beter leren kennen. Al volgde ik de Mulo en ging ik in een meelfa­briek werken, het verlangen om dominee te worden begon te groeien. Daar heb ik best even mee gewor­steld, want ik had helemaal geen opleiding gedaan in die richting. Ik had bovendien vragen als: ‘Wie ben ik om dominee te worden? Past dit wel echt bij mij?’. Maar ik groeide er naar toe. God sprak tot mij door de prediking, huisbe­zoeken en Zijn Woord. Onder andere door de Bijbel­tekst uit Spreuken 27, vers 23: ‘Zijt naarstig, om het aange­zicht uwer schapen te kennen, zet uw hart op de kudden’.

 

Welk moment blijft jou als schip­per­s­pre­dikant altijd bij?

Een aantal jaren geleden was ik onder de zeeva­renden aan de Moerdijk in Rotterdam. Ik ontmoette een groep Nigerianen die voor weinig geld heel hard moesten werken op een zeesleepboot. Zij leefden echt in verschrik­kelijk barre omstan­dig­heden. Een tijd lang kwam ik daar regel­matig en deelde eten uit en kleding. Een groot aantal van hen kenden Jezus, dat gaf extra verbon­denheid. We deden Bijbel­studie en ze kwamen mee naar de kerk. In het Zeemanshuis aan de Moerdijk konden ze met hun familie skypen. Op een gegeven moment vroeg één van hen om de biografie van John Wesley, die ik vrij spoedig kon bemach­tigen. Ook gaf ik hen een Engelse Bijbel met uitleg. Dit bemoe­digde hen, zij konden de Bijbel nu lezen. Hun vreugde gaf mij weer vreugde. Het is fijn dat je elkaar kunt bemoe­digen in het geloof.

 

Hoe combineer je dit werk met je gezin?

Mijn vrouw houdt niet zo van het vele reizen en is liever thuis. Zij gaat op zondag soms met mij mee, als ik ergens ga preken. Maar we hebben ook nog twee thuis­wo­nende kinderen en we vinden het fijn dat er iemand is die er voor hen is. Eén van onze jongens kreeg kanker, dat was wel een pittige tijd. Hij moest aan de chemo en dan is het echt niet leuk om zoveel van huis te zijn. Psalm 91 is een psalm die toen erg sprak tot mij. We zijn beschermd door de Heere God. Inmiddels is onze zoon helemaal genezen. Dat is zo’n Godswonder! We zijn hier heel dankbaar voor.”

 

Jij bent iemand die veel uitdeelt en klaar staat voor anderen. Wat geeft het werk onder de schippers jou?

Wat ik heel veel terug zie komen bij schippers is kerke­lijke trouw. Dat raakt me oprecht. Omdat ze veel onderweg zijn en een eenzaam beroep hebben, kunnen ze de binding met de kerk, de gemeen­schap, gemak­kelijk kwijt­raken. Maar velen houden vast en gaan, als ze onderweg zijn, naar een dienst in de buurt of in Nederland naar hun thuisgemeente.

Het leven van een schipper kan zorgen meebrengen. Bij ziekte of een (lichte) handicap kan het werk stil komen te liggen en dan zijn er geen inkomsten.  Het is goed, om daar samen over te spreken en te bidden.

In het begin kon ik trouwens nog wel eens over de hoofden van de schippers preken. Dit kreeg ik van ze terug. Door deze bewust­wording ben ik persoon­lijker gaan spreken, want dat is uiteraard wat ik wil: Harten van mensen raken door het Woord van God.

 

Je bent bijna 67 jaar, de pensi­oen­ge­rech­tigde leeftijd. Hoe ziet je leven er straks uit?

In september 2022 hoop ik met emeritaat te gaan.  Dat betekent dat ik dan niet meer officieel schip­per­s­pre­dikant ben, maar dat ik nog wel benaderd kan worden om te preken. Ik kijk er naar uit om meer tijd met mijn gezin door te brengen. Als de Heere het geeft, ga ik ook de leesach­ter­stand van oude boeken en geschie­de­nis­boeken inhalen.

 

Ds H. van der Ham woont dicht bij de havens in Dordrecht. Samen met zijn vrouw Alice kregen ze zeven kinderen en genieten ze van hun vier kleinkinderen.

 

Print Friendly, PDF & Email