Selecteer een pagina
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
Zoeken in posts
Zoeken op pagina's
dlm_download
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
Zoeken in posts
Zoeken op pagina's
dlm_download

kwetsbare helden

Oorlogen brengen helden voort. De helden van de corona­oorlog zijn de verpleeg­kun­digen en de artsen aan het front van de intensive care. ‘Hand op hand voor onze dapp’re strijders in de zorg’, lezen we op het spandoek voor een ziekenhuis. Helden worden terecht bewonderd. Zij zijn sterk en onaan­tastbaar. Maar geldt dat nu ook voor de helden aan het ziekbed?

 

ervaringen

Als ik na een dag of een nacht werken op de ic moe thuiskom, ben ik zo somber. Ik ben dan zo bang dat ik het niet volhoud. Eigenlijk is het een krank­zinnige wereld waarin je werkt.’

Onze dochter werkt in een verpleeghuis. Daar sterven zoveel mensen. Ze is altijd al erg gevoelig geweest, maar ze doet haar werk zo graag. Nu werd het haar teveel. Ze is weer thuis. Ze is erg depressief.’

Mijn vriend werkt in een ziekenhuis. Hij kreeg zelf ook corona. Daar raakte hij zo van in paniek. ‘Heb ik zelf misschien ook patiënten aange­stoken?’ Dat zei hij steeds weer. Hij kon het niet verwerken. Gisteren is het verschrik­ke­lijke gebeurd. Hij heeft gepro­beerd een eind aan zijn leven te maken. Dat kon toch niemand zien aankomen? Ik ben er helemaal kapot van.’

 

stress

Helden zijn sterk, maar vergeet niet dat zij onder grote stress werken. Niet iedere verpleeg­kundige of arts heeft dezelfde draag­kracht. Het werk gebeurt onder bijzondere omstan­dig­heden, die moeilijk met buiten­staanders zijn te delen. Er is sprake van een grote kloof tussen werk en thuis. Door de druk van het dagelijks werk kunnen persoon­lijke problemen gemak­kelijk opspelen: angst voor de toekomst, eenzaamheid, depres­si­viteit, huwelijks­pro­blemen, vragen over de leiding van God over hun leven.

Werkers in de zorg zijn helden, met een indruk­wekkend uithou­dings­ver­mogen, moedig en volhardend. Maar kijk door die helden­status heen. Blijf hen zien als mensen die zichzelf meenemen het ziekenhuis in en daar onder grote stress werken. Die, net als wijzelf, in hun persoonlijk leven heel kwetsbaar kunnen zijn. Wat betekent dat nu voor de manier waarop je met hen omgaat?

 

hoe gaan we met hen om?

In de eerste plaats, zie hen niet alleen als helden, maar als mensen die jouw zorg en aandacht extra nodig hebben. Vooral jouw harte­lijke, spontane belang­stelling voor hun werk en hun persoonlijk leven. Doe dat steeds in het besef dat mensen onder zwaar en spannend werk kwetsbaar zijn.

Bij sommigen kunnen, zoals in de drie boven­ge­noemde voorbeelden, psychische problemen opspelen die het werk nog eens onder extra druk zetten. Ben jij dan beschikbaar met een helpende hand en een luisterend oor? Als jij inderdaad bereid bent zo met je zoon of dochter, broer of zus, vriend of vriendin om te gaan, dan kunnen een paar eenvoudige richt­lijnen behulpzaam zijn.

Daarbij moeten we ons natuurlijk wel steeds reali­seren dat de contact­mo­ge­lijk­heden beperkt zijn. Maar een telefoontje of een video­ge­sprek is altijd mogelijk. Misschien kan er ook wel, op afstand (!), een real life gesprek gevoerd worden.

 

wat kan ik doen en zeggen?

Bid voor hem of haar vooraf­gaand aan het contact. Wie niet voor een ander bidt, kan ook niet helpen. Bid voor invoe­lings­ver­mogen en hartelijk meeleven.

Wees trouw in aandacht en zorg voor de ander. Spreek vaste contact­mo­menten af. Word zo een reddingsboei in een verwar­rende tijd.

Probeer te peilen of er (onder­huids) persoon­lijke problemen zijn die samen­hangen met de werkdruk.

Luister rustig en geduldig. Vraag door op belang­rijke zaken.

Vermoed je iets, noem het probleem dan bij de naam. Kun je je ontspannen, of neem je je werk mee naar huis? Krijg je voldoende slaap, of lig je vaak wakker? Pieker je wel eens? Ben je weleens bang voor alles wat er om je heen gebeurt? Voel je je weleens eenzaam op je werk of thuis? Je praat nu zo negatief over jezelf; ben je somber? Denk je nu je zo intensief in aanraking komt met de dood, ook weleens aan het einde van je eigen leven? Allemaal vragen die je op het spoor kunnen zetten van angst, isolement, depres­si­viteit of suïci­da­liteit.

Zijn er problemen die al of niet kunnen samen­hangen met het werk, probeer dan niet direct een oplossing aan te reiken. Directe adviezen in moeilijke situaties slaan vaak de plank mis. Luister en luister steeds weer en zoek samen naar een uitweg. Daarbij kan het verstandig zijn om iemand via de huisarts de weg naar de profes­si­onele hulpver­lening te wijzen. Die zal, als het goed is, ook beschikbaar zijn in het ziekenhuis waar hij of zij werkt. Maar jij kan daarvoor de aanzet geven.

Probeer in te schatten of er ook geeste­lijke vragen zijn. Probeer daar dan met je hart en je verstand over van gedachten te wisselen. Je kunt daarbij ook contact leggen met een predikant of een ouderling. Schroom niet om voor de telefoon voor hem of haar te bidden. Dat zal in het begin wat onwennig zijn, maar zet je daar overheen. We leven immers in bijzondere tijden. Geloof dat het gebed kracht geeft.

 

tot slot

Verpleeg­kun­digen en artsen in coronatijd zijn helden, maar ook mensen die kunnen worstelen met persoon­lijke problemen. Houd daar rekening mee, wees daarop bedacht. Stel je hart open en wees tot een hand en een voet. Zo mag je van waarde zijn en wordt God verheer­lijkt.

 

 _______

Bron: Joop Stolk, CGK Siegers­woude-De Wilp.

Contact­per­sonen / meer infor­matie: Diensten­bureau via het e-mailadres in tijden van corona: verbinding@cgk.nl

alle corona­be­richten op onze website: www.cgk.nl/corona | hulp bieden en hulp vragen: www.nietalleen.nl
Print Friendly, PDF & Email