Selecteer een pagina
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
Zoeken in posts
Zoeken op pagina's
dlm_download
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
Zoeken in posts
Zoeken op pagina's
dlm_download

blog 'Het begon met zuurkool'

Het begon met zuurkool…

Naast mij stuitert een jongetje van een jaar of zes lenig over, onder, achter en soms op zijn stoel. Oma houdt hem in de gaten. En als het echt te grijs wordt, maakt ze hem weer even attent op de oorspron­ke­lijke bedoeling van het meubel.

Het joch zit naast me met ouders en groot­ouders in een samen­komst van een pioniersplek. Mijn eigen eerste ervaringen met de kerk vonden plaats in een ‘hervormde evange­li­satie’. Mijn vader haalde een houten klapstoel uit de berging van de gymzaal annex kerkzaal en plantte mij erop. Ik herinner mij een statige dominees­ge­stalte in toga (wat een wijde mouwen had die man!), het gehei­menis van de liturgie, mijn eigen ongeduld en bovenal de houten stoel die op onver­wachte momenten ‘zomaar’ kon inklappen (donderend geraas…), terwijl de volwas­senen om mij heen daar nou nooit last van leken te hebben.

Jezus ging op 12-jarige leeftijd met Jozef en Maria volgens de gewoonte naar het feest in Jeruzalem. Hij ging jaren later naar zijn gewoonte op de sabbat naar de synagoge. En ook Paulus ging gewoon­te­ge­trouw in Thessa­lonica naar de synagoge om daar in gesprek te gaan met de Joden.

Ik ben dankbaar dat mijn ouders mij zuurkool hebben leren eten, hoewel dat niet meeviel in het begin. Ik ben nog meer dankbaar dat zij mij hebben laten proeven van wat het betekent kerk, gemeente van Christus te zijn, ook al vielen die eerste proef­hapjes lang niet altijd mee.

Om te proeven van kerk-zijn is het niet nodig om alles te begrijpen. Het is ook niet nodig om het overal mee eens te zijn, of om op alles een sluitend antwoord te krijgen. Het is om te beginnen voldoende om iets te proeven van het gehei­menis van de liefde van God, die zoveel verschil­lende mensen samen brengt en ze leert om het met elkaar uit te houden. Het is voldoende om iets aan te voelen van het gehei­menis van de liturgie: vrede, genade en barmhar­tigheid toegezegd te krijgen, onder zegenende handen de samen­komst weer te verlaten.

De chris­te­lijke gemeente is een wonder van de Heilige Geest. Een weerbarstig wonder. Een lastig wonder, vaak. Maar wel een wonder dat het waard is om anderen van te laten proeven. Probeer het maar, vrees niet: ‘Vrede zij u! Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zend Ik ook u.’

april 2018

 

Peter L.D. Visser

missi­onair consulent, Chris­te­lijke Gerefor­meerde Kerken

drs. Peter L.D. Visser

drs. Peter L.D. Visser

missi­onair consulent

deskundig op het gebied van:

theologie
visie- en beleids­ont­wik­keling
leiding­geven aan missi­o­naire gemeente
kerkverband CGK
doceren

Print Friendly, PDF & Email