Selecteer een pagina
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
Zoeken in posts
Zoeken op pagina's
dlm_download
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
Zoeken in posts
Zoeken op pagina's
dlm_download

blog 'op kerkvisite'

Het is nog rustig rond het centrum van Veenendaal als we vlak langs het winkel­gebied rijden. Toch worden we als gezin op deze regen­achtige zondag­morgen hartelijk ontvangen door zo’n 25 mensen in De Poster, een klein gebouw verscholen tussen flats. Ik zie veel mensen van middelbare leeftijd, getekend door het leven. Kleuter­dochter obser­veert onwil­le­keurig hardop mee en wijst: ‘Mama kijk, wat grappig! Die meneer heeft een vlechtje in zijn baard!’, terwijl zijn stevig getatoe­ëerde armen haar blijkbaar niet opvallen.

Wat mooi, hoe we met het getik van de regen op het dak, een kop thee of koffie, hier mensen mogen ontmoeten. En dat aller­eerst, want de samen­komst start een half uur later, terwijl iedereen de tijd heeft voor een bak koffie en een praatje. Het programma schuift gewoon wat mee.

Als de regen maar blijft aanhouden en we intussen mogen zingen hoe we hier rondom Gods Woord bijeen zijn gekomen, ervaar ik het ‘thuis’ dat veel mensen hier ervaren, bij elkaar en bij God. Al 20 of 30 jaar komen sommigen hier elke zondag. Maar Frits was hier nu voor de derde keer, meege­nomen door een buurman ‘want dat is wel wat voor jou’. Dat vond hij blijkbaar ook.

Nelly leest de Tien Leefregels voor. Ik ben ontroerd door haar kwets­baarheid als ze vraagt of ze het wel goed gelezen heeft. En twee minuten later vanaf haar plek tóch nog wat kwijt moet: ‘Ik heb een beetje gejokt, want ik las net voor dat je geen beelden mag maken, maar ik heb zelf een kruis in mijn huis hangen met Jezus eraan.’ ‘Of dat dan zo erg is, daar gaan we het straks nog over hebben’, stelt missi­onair predikant Peter Visser ons in het vooruit­zicht.

We horen de preek: Maak geen beeld van God dat Hij niet is.
Onze kinderen liggen op de vloer in kleur­boeken te kleuren. Dat kan hier. Ze luisteren intussen mee. ‘God is geen Sinter­klaas’, hoor ik in de preek en zie mijn oudste van 7 opveren en mij ontkennend aankijken: ‘Nee! Bij God ga je toch niet in de zak!’ Ik steek mijn duim op en hij kleurt verder.

Waar zullen we voor bidden?’ De eerlijke verhalen, pijn van de mensen en van de wereld komen langs. Ik ben dankbaar voor het vertrouwen dat mensen hier hebben in God en elkaar, om zo open te zijn. De intimiteit van het gebed en de kracht van de gemeen­schap worden zichtbaar.

We krijgen de zegen mee om de week en ons zendingsveld in vertrouwen tegemoet te gaan. Nelly draait zich daarna naar mij om: ‘Ik vond het gezellig dat je er was. Kom je binnenkort weer?’

Petra de Jong-Heins

missi­onair consulent, Chris­te­lijke Gerefor­meerde Kerken

'… ervaar ik het ‘thuis’ dat veel mensen hier ervaren, bij elkaar en bij God'

Petra de Jong-Heins

missi­onair consulent

Print Friendly, PDF & Email