Selecteer een pagina
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
Zoeken in posts
Zoeken op pagina's
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
Zoeken in posts
Zoeken op pagina's

BOT130 Een toekomst voor Sanjon­geren

project­om­schrijving

Toen dominee Johannes in de stad Ghanzi (Botswana) jongeren op straat zag rondhangen terwijl ze eigenlijk op school zouden moeten zitten, besloot hij daar wat aan te doen. Met zijn team gaat hij de straat op om met de jongeren en hun verzorgers in gesprek te gaan. Dominee John vangt jongeren op en biedt steun. Wie niet terug kan naar school, leert via hem een vak. Dit geeft hoop voor jongeren in een soms uitzichtloze situatie.

waarom dit project?

Wie een vak heeft geleerd, vindt makke­lijker een baan. Wie zijn eigen geld verdient, kan voor zichzelf en zijn familie zorgen. School is dus belangrijk voor de toekomst van de jeugd van Ghanzi. Dominee Johannes wil tot deze straat­jon­geren doordringen en ze aanmoe­digen om terug te gaan naar school.  Met zijn veldwerkers zoekt hij de kinderen die afgelegen wonen op. Hij gaat met de jongeren en hun ouders in gesprek en is vast van plan om het aantal ‘drop-outs’ terug te dringen.

impact

Deputaten zijn vanaf 2016 bij dit project betrokken. Dominee John organi­seert kampen en start praat­groepen. Hij geeft trainingen in sociale vaardig­heden en overlegt met leraren. Daarnaast brengt hij het probleem in kaart, zodat hij erover met lokale overheden in gesprek kan gaan. Sanjon­geren die betrokken zijn bij dit project krijgen zelfrespect en worden voor voller aangezien. Zij die eerst op straat leefden, gaan nu naar school en leren een vak.

wat kunnen we leren?

Kinderen en jongeren wereldwijd hebben volwassen rolmo­dellen nodig: recht­vaardige, verant­woor­de­lijke mannen en vrouwen. Een Afrikaans spreek­woord luidt: ‘It takes a village to raise a child’. Er is een heel dorp, een hele gemeen­schap betrokken bij de opvoeding van een kind. Mooi als volwas­senen hun verant­woor­de­lijkheid nemen.

Print Friendly, PDF & Email