Selecteer een pagina
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
dlm_download
Generic selectors
Alleen exacte overeenkomsten
Zoeken in de titel
Inhoudelijk zoeken
dlm_download

wij gaan vaak met een te volle tas op pad’

Het is een van de vele prikke­lende uitspraken tijdens de pioniersdag, georga­ni­seerd door ons missi­onair team samen met de collega’s van diaconaat Nederland. Want hoe en wanneer deel je verant­woor­de­lijk­heden in je pioniers­ge­meen­schap? Hoe geef je ruimte aan Gods Geest?

Online kwamen circa 40 pioniers samen om elkaar bij te praten en te bemoe­digen. Het thema ‘pay it forward’ is niet alleen relevant voor pioniers, maar voor ieder die zich afvraagt wat wij kunnen doen om de verbreiding van het Evangelie op een natuur­lijke manier te bevorderen.

 

contact – verbinding – ketting – netwerk - gemeenschap

Bedenk een manier om de wereld te verbe­teren’ was de opdracht in de gelijk­namige film Pay it forward. In de pioniers­bij­een­komst gaat het om: hoe kunnen wij elkaar helpen om de noodza­ke­lijke verbinding met anderen te leggen? Hoe bereik je dat de gelegde verbin­dingen uitgroeien tot een netwerk of gemeen­schap? Wat laat jij achter wanneer je op een dag afscheid neemt van het missi­onair diaconale project?

 

Jezus bidt voor jou!

Als we ons onzeker voelen of spanning ervaren op onze pioniersplek, besef dan dat Jezus bidt voor jou!’ Met deze woorden bemoedigt Znoed van Veen, opbouw­werker van ICF Apeldoorn, de deelnemers aan het begin van de pioniersdag. ‘Gods genade en liefde hebben wij gratis ontvangen. Die mogen wij vrijuit doorgeven. Christus heeft Zijn taak perfect uitge­voerd en Hij draagt die over aan Zijn leerlingen. Aan óns (Johannes 17).’

 

niet vóór maar mét

Na deze opening vertelt gastspreker Nico van Splunter (pionier in Rotterdam-West) dat hij tijdens een zomerkamp in 2009 leerde hoe het delen van Gods boodschap niet moet: in plaats van vóór mensen wijkac­ti­vi­teiten opzetten, is zijn les om samen mét hen in de buurt aan de slag te gaan. En deze vrijwil­ligers ‘eigenaar­schap’ te geven voor wat je doet op de pioniersplek. Zo maakt hij Selma, een buurt­be­woonster, medever­ant­woor­delijk voor het pionieren in de wijk.

 

met herwonnen zelfvertrouwen eigen geleerde lessen doorgeven

Selma is ook te gast in deze bijeen­komst. Haar verhaal maakt indruk.

Selma is een vrouw van Surinaamse afkomst. Ze zat jaren gevangen in een gedwongen huwelijk. Na een periode in een blijf-van-mijn-lijfhuis komt ze in de Rotter­damse wijk Spangen terecht. Vol angst en met een dikke muur om haar hart gaat ze door het leven. En loopt ze zo onopvallend mogelijk naar het buurthuis waar ze vrijwil­li­gerswerk deed. Totdat daar een vrouw haar de zegen van God wenst. En haar uitnodigt om naar Geloven in Spangen (pioniersplek) te komen. Dat doet ze, want de vrien­de­lijkheid en warmte van de vrouw spraken haar aan.

Niet lang daarna schenkt ze koffie bij Geloven in Spangen en is zij er óók als ze geen koffie hoeft te schenken. Ze groeit en loopt niet meer met gebogen, maar met opgeheven hoofd over straat. Tegen andere vrouwen wil ze zeggen: ‘Kijk niet achterom, volg de Heer! En dan komt het goed!’ Doordat ze haar zelfver­trouwen terug heeft, kan Selma doorgeven aan anderen wat ze heeft geleerd. Daarom maakt ze nu deel uit van het pioniersteam.

 

veelkleurig

Dat team ziet er veelkleurig uit. ‘Daar is bewust voor gekozen,’ zegt Nico. ‘Anders denk je vanuit je eigen chris­te­lijke en theore­tisch opgeleide positie. Het maakt kwetsbaar om met slechts 2 of 3 chris­tenen te starten en mensen uit de wijk te vragen mee te doen. Maar je hebt hen wel nodig en zo’n team is enorm krachtig. Zo neem je mensen vanaf het begin mee en laat je hen meedenken in visie voor de buurt. We beginnen laagdrem­pelig, met koffie drinken. Ik vertel over mijn motivatie en geloof, dat God een plan voor ieders leven heeft, en voor de buurt. Dan vraag ik mensen mee te doen. Dat gaat heel organisch. Een plan is ook niet het begin, dat is een activiteit. Zoals bijvoor­beeld de weggeef­winkel of YES. In kleine gesprekken kan ik veel visie kwijt. En ik leef veel vóór.’

 

identiteit bewaren: hoe kijk je naar mensen

Hoe bewaar je dan de identiteit van het pionierswerk en wie bepaalt dat, vragen deelnemers aan de pioniersdag zich af. ‘Voor het pioniersteam heb je mensen nodig die bereid zijn de bijbel als basis te zien, daarin te lezen en eruit te leren. In het leider­schapsteam bespreken we wie waar nodig is en wat een persoon zelf nodig heeft. Iedere vrijwil­liger is ‘eigenaar’ en mag zichzelf ontwik­kelen op z’n eigen manier met zijn eigen vaardig­heden. God heeft in mensen kwali­teiten gelegd waar we gebruik van kunnen maken. Het is van groot belang hoe je naar mensen kijkt. Bij kinderwerk zien de meeste pioniers het liefst een kleuterjuf voor de groep die veel van de bijbel weet. Het is veel moeilijker om dat door iemand te laten doen die de kinder­bijbel zelf maar voor de helft heeft uitge­lezen. Als zo’n vrijwil­liger vervolgens zelf het Bijbel­verhaal induikt, krijg je de mooiste vragen!’

 

crisis en gekibbel zijn nodig

Door mensen te trainen, word je als pionier van het eerste uur tweede­lijns werker. En groei je zelf ook. Daarnaast is crisis nodig. Er wordt in het team gekibbeld. Door cultuur­ver­schillen, iemands achter­grond of omdat iemand op een bepaalde manier werkt. Deze hele benadering van pionieren doet recht aan alle culturen waarin ieder zichzelf mag zijn. Elke doelgroep mag zelf de leiding hebben. Jezus stuurt zijn leerlingen er zonder rugzak op uit. Wij gaan vaak met een te volle tas op pad. Durf je er alleen met God op uit te gaan? Durf  je te ontvangen van de mensen die God op je pad stuurt? Of ze gelovig of ongelovig zijn? Dat is spannend. Ik heb het pionieren hier in de wijk niet in de hand. Misschien gaat Gods Geest verder dan dat ik ga. Mijn taak is te bieden wat ik heb en te gaan in de richting van de Geest. Ik heb geleerd om op mijn handen te zitten. Dat creëert kansen!’

 

verantwoordelijkheid geven

In het panel­ge­sprek blijkt dat de deelnemers aan deze pioniersdag worstelen met het overlaten van verant­woor­de­lijk­heden aan vrijwil­ligers. Voor panellid Cor Hubach is dat herkenbaar: ‘Ik houd van controle, maar heb er geen moeite mee als een maaltijd­project in de soep loopt. Lastiger vind ik het als een bijbel­stu­die­groep verzandt in een discussie over islam versus chris­tendom. Dan zit je niet meer aan de voeten van Jezus. Bij zo’n identi­teits­ge­bonden activiteit is leiding nodig om verdieping en veiligheid te waarborgen.’

 

ingrijpen en coachen

Ook panellid Jeanette de Waard herkent die strijd: ‘Ik kan ver meegaan met initi­a­tieven van vrijwil­ligers. Toch is er pasge­leden een activiteit bedacht waarvan ik me afvraag of dat wijs is, ook al loopt het misschien niet in de soep. Na wat vragen en gesprekken laat ik het dan los.’

Nico van Splunter heeft ervaren dat vasthouden vaak niets oplevert. ‘Bij het zelf blijven doen wordt duurzaamheid lastig. Je kunt in een Bijbel­stu­die­groep ook ingrijpen door de dialoog te zoeken en de leider aan te spreken. Het is cruciaal om vrijwil­ligers te coachen in het maken van goede keuzes. De essentie is dat je kleine stappen zet in het geven van verant­woor­de­lijk­heden aan vrijwil­ligers. Dat begint met visie en kan langzaam gaan. De doelgroep helpt zichzelf verder met wat ter plekke gebeurt. Ik ben alleen coach en coördineer geen enkele activiteit.’

 

plek voor langere tijd

Die duurzaamheid van het pionierswerk heeft de aandacht van de deelnemers aan de Pioniersdag. Want hoe zorg je er nu voor dat die plek in de buurt open blijft op de langere termijn? Jeannette de Waard heeft gemerkt, dat het belangrijk is je bereik steeds te verleggen. ‘Nieuwe contacten aangaan en met mensen optrekken is intensief, maar het is nodig relaties op te blijven bouwen. Daarnaast is het goed om sleutel­fi­guren, leiders van doelgroepen, te onder­steunen om de pioniersplek te kunnen conti­nueren. Daarbij zijn het aanbrengen van diver­siteit en moeite doen om inclusief te zijn funda­mentele waarden. Iedereen wil gezien worden!’

De dag leverde veel gespreksstof op, en dat gesprek gaat voort bij de verschil­lende pioniersplekken.

Print Friendly, PDF & Email