Zending steunt al jaren het evangelistenteam van br. Oleg Ljoebitsj, die hoog boven de poolcirkel op de toendra van Tajmyr het Goede Nieuws brengen aan Nentsen, Ngagasanen en Dolganen. Een van de onderdelen van die steun is een toerustingsconferentie die zending eens per twee of drie jaar aanbiedt.

De laatste keer dat we dat konden doen was in 2020, en bij die reis naar de stad Norilsk hoorde toen ook een ‘vuurdoop’ van de zendingsconsulent om te ervaren hoe het is om uren lang over de toendra te rijden onderweg naar dorpjes en nederzettingen met soms niet meer dan honderd bewoners.

Samenkomen  

Door de oorlog tussen Rusland en Oekraïne is het nu niet mogelijk voor zending om daarheen te reizen. Maar dat betekent niet dat er niets mogelijk is. Elk jaar heeft zending wel een bedrag voor die conferentie – of voor bezoek uit Tajmyr aan Nederland – op de begroting, en er is een fonds beschikbaar voor verlofkosten. Door dat bij elkaar te leggen konden we nu een conferentie van een week beleggen in Turkije. De vrienden van de niet geregistreerde EChB komen daar vaker samen net internationale gasten, dus het pad was wel bekend voor hen.

In totaal kwamen er tien evangelisten uit Tajmyr, en een aantal broeders uit de broederraad (het synodebestuur, zouden wij zeggen) en er waren een paar ondersteunende mensen meegereisd. Met name de tolken waren van onschatbare waarde, en uiteraard waren er ook een paar goede koks mee. Vanuit Nederland was ds. Van der Toorn een week door zijn kerkenraad vrijgesteld, en er waren twee mensen vanuit de kring van Stichting Friedensstimme NL meegereisd.

Op de foto: br. Oleg Ljoebitsj

Brieven aan de zeven gemeenten

Als je in Turkije bent – het vroegere Klein Azië – ligt het voor de hand om als thema iets te kiezen dat in die context past. Het westen van Turkije is de plek waar zeven kerken waren, in Efeze, Smyrna, Pergamum, Tyatira, Sardes, Filadefia en Laodicea. In het Bijbelboek Openbaring worden aan die kerken brieven geschreven, en die brieven waren de basis voor de bijeenkomsten met de evangelisten. De culturele en religieuze achtergrond en geschiedenis van de steden werd uitgebreid toegelicht en vervolgens werd er nagedacht over de geestelijke betekenis van de brieven. Niet alleen de Nederlandse broeders deelden iets over de brieven, ook de evangelisten en de leden van het synodebestuur deelden hun inzichten. Het was echt luisteren naar elkaar en met elkaar luisteren naar de boodschap die de Here voor ons heeft in die brieven.

Lauw water

Mooi was dat we ‘in de buurt’ van een van die steden waren: Laodicea. Op een van de conferentiedagen reisden we per bus daarheen met een gids die veel over de oude plek kon vertellen. Bijzonder was het om in die omgeving rond te lopen. We bezochten (wat er over is van) de steden Laodicea en Hiërapolis, die op zichtafstand van elkaar liggen. Indrukwekkend was het om samen te zingen in het stadion van Hiërapolis. En daar ook de kerk te bezoeken waar de evangelist Filippus uit Bethsaïda aan het eind van zijn leven gewerkt heeft, en waar hij begraven is. In de brief aan Laodicea wordt gesproken over ‘lauwheid’. Laodicea was een gemeenschap van rijke mensen, die bijna in alles zelfvoorzienend waren, behalve met betrekking tot water. Dat haalden ze uit Kolosse, waar voldoende koud water uit de bergen beschikbaar was, of uit Hiërapolis, waar een warme bron voor warm water zorgde. Via een ingenieus systeem kwam het water in Laodicea, maar het warme water uit Hiërapolis koelde onderweg af tot lauw water, en het koude water uit Kolosse warmde tijdens de tocht door de leiding op tot lauw water. De mensen uit de stad begrepen precies wat er bedoeld werd met: u bent niet heet of koud.

Een belangrijk onderdeel van de conferentie was de dag waarop de evangelisten hun persoonlijke verhaal vertelden. Je raakt onder de indruk van de moeite en tegenslag die soms verdragen wordt, jaren lang. Laten we bidden voor moed en uithoudingsvermogen voor deze broeders en hun gezinnen.

Deel dit artikel via

Ook interessant voor u