Door Ab Mol

Wanneer het gaat over het christelijke leven zit de Bijbel vol vergelijkingen die betrekking hebben op strijd. In het Nieuwe Testament komt het woord ‘strijd’ regelmatig voor en wordt niet in de laatste plaats gesproken door Jezus zelf. Ook de welbekende goede raad aan Timotheüs (1 Timotheüs 6:12) door Paulus om de goede strijd van het geloof te strijden kan in deze context niet ontbreken.

Nou wil het geval dat de woordcombinatie ‘geestelijke strijd’ in de Bijbel niet voorkomt. Hier op het zendingsveld refereren we er wel vaak aan. U in uw context wellicht ook. Het geestelijke, in negatieve zin, is in Thailand ook gewoon zichtbaar. Zoals in het leven van een van onze broeders, die bezet is door iets wat zijn geest angstig, lacherig, schreeuwerig en mensenschuw maakt. In al zijn angst schreeuwt hij het regelmatig uit naar Jezus, die geen bidder laat staan. Ook onze broeder niet.

Ook in positieve zin is het regelmatig zichtbaar, wanneer we zien dat de Heilige Geest mensen overtuigt van zonde, van gerechtigheid en van oordeel. Dit leidt tot van die bijzondere momenten waarbij mensen in een gesloten cultuur openlijk vergeven en vergeving vragen. Het is extra bijzonder wanneer dit uitmondt in een gezamenlijke lofprijs op de Heiland. Over goede strijd gesproken: luidt het gezegde niet ‘zingen is twee keer bidden’? De duivel en zijn hele bende kunnen het niet aanhoren.

Juist aan die positieve momenten gaat vaak een lange periode van innerlijke strijd en het niet willen opgeven van het oude, het vertrouwde, het aangeleerde vooraf. Angst is een slechte raadgever, zeker in deze gevallen. Angst kan namelijk maar een bron hebben: de boze, degene die ervan houdt om angstig te maken.

Persoonlijk voelen we hier soms de gevolgen van de strijd, bijvoorbeeld wanneer er van die God gegeven momenten zijn dat je het Evangelie kwijt kan aan iemand, of aan een groepje, dat je de juiste zinnen kan uitspreken en taal even niet als een belemmering voelt. En dan kom je op de vleugels van Jesaja 40:31 thuis en fluistert binnen tien minuten de boze alle vreugde je hart uit. Strijd.

De vraag is dan: waarop wijzen wij de mensen in zulke momenten? Waar wijzen we elkaar op in zulke momenten? Gaan we er een beetje moedeloos inhangen en denken ‘dat is nu eenmaal geestelijke strijd’? Of wijzen we elkaar op de goede raad van Paulus: we strijden een goede strijd, we grijpen naar het eeuwige leven waartoe we geroepen zijn.

Een geestelijke strijd is een goede strijd – of … een goede strijd is een geestelijke strijd.

Deel dit artikel via

Ook interessant voor u