‘Wij komen naar u toe’. Met die woorden kondigden we in Zendingsnieuws een aantal regioavonden aan voor zendingscommissies en predikanten. Miranda uit Harderwijk was een van de bezoekers en we vroegen haar een impressie te geven van de avond. Lees hier haar verhaal:

‘Op 11 juni werd er in CGK de Zaaier in Harderwijk een regioavond gehouden over het zendingswerk in Tajmyr, speciaal ingericht voor zendingscommissies en predikanten van de kerken die dit project ondersteunen. Hierbij waren commissies en predikanten uit verschillende plaatsen aanwezig. Het was een schitterende avond, waarin we veel van de sprekers en elkaar konden leren.

De avond begon natuurlijk met een opening, waarin we zelfs samen zongen in het Nederlands en Russisch. Daarna was er een korte inleiding over het werk in Tajmyr. Hierin werd duidelijk dat het zendingswerk in een enorm uitgestrekt gebied plaatsvindt, met afstanden tot wel 2500 km over bevroren landschappen en rivieren.

Na de inleiding was er een interactief gedeelte, waarbij we in vier groepen verdeeld werden. Elke groep dacht om de beurt na over wat we samen kunnen doen om de gemeente te betrekken bij het zendingswerk. Er werden grote vellen papier neergelegd, en we dachten na over welke taken er bij welke categorie horen. De categorieën waren de zendingscommissies, dominees, kerkenraden en de gemeente zelf, waarin we ook specifiek nadachten over het betrekken van kinderen/jongeren bij het zendingswerk. We kregen de opdracht mee geen problemen op te werpen, maar alles als mogelijkheden te zien. Hierin konden we veel van elkaar leren en ideeën opdoen om de gemeente nóg meer te enthousiasmeren over ons mooie zendingsdoel. Ook kregen we hierna tips voor de communicatie richting de gemeente.

Na een etenspauze, waarin we elkaar konden ontmoeten, kregen we een presentatie van Ds. Van der Toorn. Hij vertelde ons over het leven in Siberië, wat de noodzaak van het zendingswerk benadrukte.

Het sombere, individualistische leven wat velen in Siberië leven, wacht op het licht van Gods woord. Onder andere de poolnacht en animisme (voorouderverering) zorgen voor een duister leven. We hoorden dat het zelfmoordcijfer in dit gebied zelfs het hoogste is ter wereld.

Daarnaast werd ook de uitdaging voor de zendingswerkers weer duidelijk. De barre omstandigheden in de sneeuw en de uitgestrekte gebieden, maken het niet gemakkelijk om het evangelie over te brengen. Zendingsgezinnen offeren veel/alles op om dit mooie nieuws te vertellen. En dit terwijl veel van deze zendelingen het koude klimaat niet gewend zijn. Het mooie is dat deze gezinnen zich als uitzondering laten zien, doordat ze grote gezinnen hebben en bijvoorbeeld geen alcohol drinken, in tegenstelling tot de meeste inwoners van het gebied.

Voor hen betekent het leven in Norilsk ook een gezondheidsrisico, vanwege de grote vervuiling in die stad en de afwezigheid van goede gezondheidszorg. De kosten voor levensonderhoud van deze gezinnen en de reiskosten om een gemeente te bereiken zijn niet door de zendingswerkers zelf op te brengen. Voor ons als commissies was dit goed om nog eens te horen, omdat het zendingswerk in Siberië vaak wat minder bekend is. En dat terwijl het natuurlijk voor de zendingscommissie heel belangrijk is om de noodzaak van het werk en natuurlijk ook van onze steun en gebed in te zien. Wij als commissie hebben deze avond als erg positief ervaren en gaan met extra energie weer de komende periode in, in de hoop dat we het zendingswerk in Tajmyr kunnen blijven ondersteunen.’

Naast de avond in Harderwijk waar Miranda over schreef, waren er avonden in Assen, Zaanstad, Apeldoorn en Dordrecht.

Deel dit artikel via

Ook interessant voor u