In memoriam
Herman van Well is overleden. Een paar maanden nadat geconstateerd werd dat hij uitgezaaide kanker had, is deze ziekte hem fataal geworden. In juni was er nog een presentatie van zijn grote onderzoek over het diaconaat rondom de migrantenkerken in Rotterdam. Het was een onderzoek waarover hij had willen promoveren.
Herman is altijd aan het studeren geweest en is daar ook na zijn pensionering niet mee gestopt. Vele jaren heeft hij gewerkt als diaconaal consulent in onze kerken. Hij heeft vele diakenen toegerust tot hun ambt. Zelf ben ik hem nog altijd dankbaar voor hoe hij mij als kersverse diaken voorlichtte over het ambt van diaken in een classicale diaconale bijeenkomst. Het ‘diaconale kwartje’ is toen gevallen en nooit meer weggegaan. Later heb ik hem nog mogen opvolgen als consulent.
Hij was ook theologisch heel actief. Hij studeerde, onderzocht en publiceerde. Hij was ook een van de motoren achter het standaardwerk over diaconaat, het boek ‘Barmhartigheid en Gerechtigheid’, en ook de auteur van het goed te lezen instructieboekje ‘Diaken in de praktijk’. Ook heeft hij ervoor gezorgd dat het diaconaat in onze kerken volop aan de orde kwam op kerkelijke vergaderingen. Onze kerken werden bekend om hun goede aandacht en visie op het diaconaat.
Herman is niet meer. Bij mij komt de Bijbeltekst naar boven uit Openbaring 14:13; “… Zalig zijn de doden die in de Heere sterven, van nu aan. Ja, zegt de Geest, opdat zij rusten van hun inspanningen, en hun werken volgen met hen.” Dit geeft mij troost.
Ad Heijstek, voorzitter deputaten diaconaat
