Ik ben geboren in een klein dorpje op het platteland van Libanon, aan de grens met Syrië. Hier woon ik nog steeds, met mijn vrouw en onze vier kinderen. We leven van de landbouw, net als de meeste mensen in deze omgeving.
Moeilijk rondkomen
Ons huis heb ik grotendeels zelf gebouwd. Het is heel eenvoudig, met twee kamers en maar weinig voorzieningen. Ik heb het grotendeels zelf gebouwd. Daar heb ik lang over gedaan, want we hadden niet genoeg geld om snel te bouwen. Het is niet goed geïsoleerd, waardoor het in de zomer erg warm en in de winter te koud is. Ik moet wat reparatiewerk aan het dak doen, zodat er geen water meer naar binnen lekt en er door het vocht schimmel ontstaat. De scheuren in de muren, die zijn ontstaan door een aardbeving niet lang geleden, moet ik ook nog repareren.
Het leven wordt steeds duurder en dat maakt me bang. Gezonde voeding, verwarming in de winter, onderwijs voor de kinderen, vervoer en gezondheidszorg kan ik al bijna niet meer betalen. Elke extra baan die ik kan vinden, moet ik aannemen, om mijn kleine inkomen uit de landbouw aan te vullen. Mijn vrouw helpt op het land, want ik kan geen arbeiders inhuren.
Hoopgevend landbouwproject
In de kerk hoorde ik over een duurzaam landbouwproject. Daar wilde ik graag aan meedoen en ik heb er al veel profijt van gehad. Door verschillende trainingen over fruitbomen, biologische ongediertebestrijding en irrigatie heb ik meer technische en agrarische kennis gekregen. Ik kreeg meststof en het project betaalde verschillende werkzaamheden, zoals grondbewerking, wieden en planten van de nieuwe fruitbomen. Mijn kosten waren daardoor een stuk lager dan normaal en ik heb aanzienlijk meer oppervlakte die ik dit jaar en in de toekomst kan bewerken. Hopelijk levert het een hogere opbrengst op, en een hoger inkomen voor mijn gezin. Zonder dit project had ik mijn land niet kunnen bewerken, omdat we geen geld hebben voor landbouwmachines, kunstmest, zaden of arbeidskrachten.
De volgende generatie
De kinderen voelen dat we gelukkiger en hoopvoller zijn en ze doen het ook beter op school. Dankzij het project gaat het beter met ons hele gezin. Alles wat ik leer over duurzame landbouw, probeer ik door te geven aan mijn kinderen. Zo doen ze ervaring op en krijgen ze liefde voor de landbouw.
Ik ben blij dat ik niet alleen zelf kan leren, maar deze nieuwe kennis ook kan doorgeven aan mijn kinderen. Dat zal ze een voorsprong in het leven geven. Ik hoop dat ze hierdoor later succes in hun werk zullen hebben.
Het projectteam volgt ons werk met aandacht. We waarderen de respectvolle en liefdevolle manier waarop ze met ons omgaan. Het is ook leuk om bij trainingen en seminars de andere deelnemers aan het project te ontmoeten. Dat zorgt voor goede sociale contacten en verbinding in onze gemeenschap.
Toekomstdromen
De duurzame methoden wil ik blijven gebruiken om mijn akkers te bewerken en mijn fruitbomen te verzorgen. Het irrigatiesysteem zou ik graag moderniseren. Om mijn kosten te verlagen, wil ik zonnepanelen op de waterput installeren. En ik kan landbouwresten als veevoer gebruiken, zodat ik koeien of schapen kan fokken. De mest kan ik weer gebruiken, zodat de kosten nog verder naar beneden gaan en mijn inkomsten hoger worden. Mijn grootste droom is dat mijn kinderen hun opleiding afmaken en iets in het leven bereiken. Alles wat ik doe, doe ik voor hen. Ik bid dat de Heere hen helpt en beschermt.
We zijn de Christelijke Gereformeerde kerken en alle donateurs van dit project heel erg dankbaar voor alle steun!
