In november kwamen pioniers, kerkplanters en missionaire leiders uit heel Europa samen op de City to City conferentie in Budapest. Deze internationale bijeenkomst ging over de vernieuwing van Europese steden door de veranderende kracht van het evangelie. Er waren heel wat CGK’ers te vinden. Met welk doel gingen ze er heen, wat heeft indruk gemaakt en wat nemen ze concreet mee naar huis om toe te passen in hun eigen werk? Vijf deelnemers blikken terug.
Lezingen en ontmoetingen
Het motiveert en inspireert om collega’s uit verschillende landen te ontmoeten. Voor ds. Rein den Hertog was het waardevol om even uit de dagelijkse praktijk te stappen en zich te laten voeden door gesprekken, lezingen en ontmoetingen. De herkenning doet goed. Ds. Jan Bosch schrijft: “Het ene moment praat je met iemand uit Istanboel, het volgende moment met iemand uit Kiev. Het is heerlijk om te ontdekken dat we mogen leven vanuit hetzelfde geloof en verlangen om het evangelie te delen met anderen. Dat dit diep gaat, merk je in de gesprekken over de betekenis van Jezus’ offer en de hoop die dat met zich meebrengt en tegelijk ook de passie om de betekenis hiervan aan anderen bekend te maken.”
Andere deelnemers reisden met een concrete vraag naar Budapest. Wat gebeurt er in Europa op missionair gebied en wat kunnen wij daarvan leren? Ellen Hartog, deputaat Zending, wilde vooral weten wat kerkplanters nodig hebben, om de zendingsprojecten van onze kerken nog beter te kunnen ondersteunen. Ds. Bert van de Bovenkamp zocht inspiratie op het vlak van gemeentestichting: “Er is een groeiend verlangen bij mijzelf en de gemeente om meer missionair te zijn in een omgeving waar protestantse kerken weinig vertegenwoordigd zijn.”
Trouw en doorzettingsvermogen
Het programma van de driedaagse conferentie was veelzijdig. Meer dan vijfentwintig sprekers leverden uit verschillende invalshoeken een bijdrage aan het thema. Heel veel indruk maakte de lezing van Sarah Williams over drie pioniers uit verschillende perioden in de geschiedenis, die ieder op hun eigen manier lieten zien hoe eenvoudig, trouw christelijk leven en werken kan leiden tot verrassende doorbraken. Zij hebben daarmee een belangrijke rol gespeeld voor de generaties die na hun kwamen. De deelnemers vonden het bemoedigend om te zien “hoe in de loop van de geschiedenis Gods kerk mocht bloeien op momenten dat je het niet verwacht. God is trouw!”
Ds. Den Hertog werd geraakt door de openingsbijeenkomst, “waarin we werden uitgedaagd onze blik te verleggen: weg van de kerk zoals zij zich nu vaak aandient – kwetsbaar, gebroken, soms moedeloos – en gericht op de kerk als de bruid van Christus zoals zij eens zal zijn. (…) Om het sprookje te gebruiken: het lelijke eendje dat een prachtige zwaan blijkt te zijn. Dat perspectief nodigt uit om voorbij het hier en nu te kijken en ons te laten inspireren door het geloof dat God zelf zijn kerk zal kleden als een schitterende bruid.”
Zendingsconsulent ds. Arjan Witzier merkte een rode draad op, die hem erg aansprak: “De creativiteit en het doorzettingsvermogen van de vele missionaire werkers in Europa.” Tegelijk was er naast al dat enthousiasme ruimte voor eerlijke verhalen van moeite en zorgen, maar ook het vertrouwen op de Heer, die roept. “Dat vond ik heel mooi”, reflecteert ds. Van de Bovekamp, die vooral de persoonlijke gesprekken waardeerde.
De opbrengst
Wat leveren drie intensieve conferentiedagen op? Hernieuwde moed, laten verschillende deelnemers weten. Ds. Bosch: “Ik neem in het bijzonder mee wat Alex Deuscher vertelde over Mozes’ leiderschap. Zijn werk ging soms door diepe dalen, maar het allerbelangrijkste was: Exodus 3,12: Ik zal bij je zijn!”
Anderen namen vooral inspiratie en stof tot nadenken mee naar huis. Ellen Hartog daarover: “Wij mogen een voorbeeld zijn voor anderen. Van onze generatie, de volgende generatie maar ook voor mensen die anders denken. Wij hoeven niet allemaal hetzelfde te denken, als we elkaar maar zien.”
De conferentie leidde tot concrete nieuwe ideeën, volgens onder andere ds. Den Hertog. “Ik wil graag een bijeenkomst organiseren (…) om samen te brainstormen over de vraag hoe we jonge kerkplanters een plek kunnen geven in Amsterdam.” Ds. Witzier zet intussen dagelijks een wekker op 9.38 uur, om naar Matteüs 9:38 te bidden dat de Heer arbeiders uitzendt in de wijngaard.
Tenslotte werd er een voortgaand verlangen gevoed. Ds. Van de Bovekamp gaf daar als volgt woorden aan: “Ik was bij de bevestiging van Wilke den Hertog en Cees van Breugel in Sittard en Heerlen. Dat maakt indruk, nog concreter op de conferentie. Mijn verlangen is dat er meer mogelijkheden gecreëerd zullen mogen worden in het zuiden van ons land.”
Gezegend naar huis
De conferentie sloot met een zegenbede van Sint Patrick:
Moge de Christus die wandelt op doorboorde voeten
met jou wandelen op de weg.
moge de Christus die dient met doorboorde handen
jouw handen uitstrekken om te dienen.
Moge de Christus die liefheeft met een doorboord hart
jouw hart openen om lief te hebben.
Dat jij mag zien het gelaat van Christus
in een ieder die jou zal ontmoeten,
en dat een ieder die jou ontmoeten zal
het gelaat van Christus in jou zien zal.
