De zestienjarige Mina uit Nepal groeit op in een middenklasse boerengezin van zes personen. Haar ouders, die beiden ongeletterd zijn en een lichte verstandelijke beperking hebben, werken hard om het gezin te onderhouden. Mina woont met haar jongere zus bij hun oma, die voor hen zorgt. Met haar oma heeft ze een sterke band. Haar vroegste kinderjaren zijn stabiel en ze presteert goed op school.
Verhuizen
Als haar oma ziek wordt verandert Mina’s leven. Ze wordt naar Pokhara gestuurd om bij familie te wonen, eerst bij haar tante en later bij haar oom. De plotselinge scheiding van haar oma maakt haar emotioneel van streek. Ze heeft moeite om zich aan te passen aan de nieuwe omgeving, voelt zich eenzaam en haar schoolprestaties gaan achteruit.
Achteruitgang
In de tiende klas raakt Mina onder negatieve invloed van leeftijdsgenoten. Ze brengt meer tijd door met vrienden, verwaarloost haar schoolwerk en experimenteert met sigaretten, alcohol en marihuana. Hoewel ze geen regelmatige gebruiker is, ontwikkelt ze de gewoonte om van huis weg te gaan, met mannelijke vrienden rond te hangen en koppig en boos gedrag te vertonen. De pogingen van haar familie om haar te begeleiden mislukken en uiteindelijk wordt ze opgenomen in het behandelprogramma van ACN in Pokhara.
Therapie en lessen richting herstel
Tijdens het programma begint Mina langzaamaan te begrijpen waarom ze opgenomen is. Door de therapie en lessen realiseert ze zich hoe haar gedrag haar familie heeft gekwetst en hoe ze is misleid door groepsdruk. Ze leert om haar woede te beheersen, anderen te respecteren en familierelaties te waarderen. De ondersteuning, het gestructureerde schema en de training in zelfredzaamheid helpen haar om te veranderen. Ook leert ze om te handwerken en naaien. Dit geeft haar zelfvertrouwen en hoop voor de toekomst.
Positieve verandering
Na vier maanden behandeling laat Mina opmerkelijke vooruitgang zien. Ze begon teruggetrokken en instabiel maar communiceert nu duidelijk, is gedisciplineerd en neemt haar verantwoordelijkheid. Ze is weer opgenomen in haar familie, die dolblij is met haar positieve verandering. Mina is van plan om haar studie voort te zetten en tegelijkertijd te blijven naaien. Daarnaast is ze vastbesloten om slecht gezelschap te vermijden en met een positieve instelling verder te gaan.
Diaconaat CGK steunt vrouwen als Mina vanuit Jezus’ liefde om uit verslavingsproblematiek te komen.
Voor de privacy van het betreffende meisje hebben we in dit artikel een schuilnaam en een algemene foto gebruikt.