Als oudste zoon van zendingswerkers woont Joas al sinds zijn zesde aan de andere kant van de wereld. Nederland kent hij vooral van de maanden dat het gezin op verlof was. Over een paar weken hoopt hij zijn middelbare school af te ronden. Dan volgt een grote overstap: hij verhuist zelfstandig naar Nederland. Hoe kijkt Joas aan tegen deze stap? En hoe heeft het opgroeien in een zendingsomgeving hem gevormd?
Enkeltje Nederland
Dat het moment van emigreren zou komen, zag Joas al lang aankomen. Veel jongeren op zijn christelijke internationale school gingen hem voor: “Iedereen in mijn omgeving zet deze stap. Je bent klaar met de middelbare school en dan vlieg je uit en ga je alleen wonen.” Toch voelt het vreemd dat hij een enkeltje naar Nederland heeft geboekt. “Maar het is ook tijd voor de volgende stap. En het helpt dat ik goede vrienden heb die al uitgevlogen zijn. Hen kan ik om advies vragen”, vertelt hij.
Thuis op een specifieke plek
Ondanks dat hij Nederlander is, voelt de Nederlandse cultuur niet per definitie als thuis. Gevoelsmatig begeeft Joas zich nu tussen verschillende culturen: de Nederlandse cultuur van zijn ouders, de cultuur van het land waar hij is opgegroeid en de internationale christelijke cultuur op school. “Ik herken wat wordt bedoeld met de term ‘Third Culture Kid’: ik ben niet echt een Nederlander, maar ik ben ook geen echte inwoner van dit land.
Als ik me ergens thuis voel is dat op een bepaalde plek en met een bepaalde groep mensen. Enerzijds kan ik mezelf dus niet goed wortelen op één plek, maar anderzijds kan ik me daarom wel gemakkelijk aanpassen en mijn weg vinden op een nieuwe plek.”
Immigrant in eigen land
De verhuizing voelt voor Joas tegelijkertijd heel vertrouwd en erg nieuw. Het zijn vooral zijn familie en de specifieke plaatsen die hij kent die Nederland vertrouwd maken. “Het feit dat ik straks gewoon naar een verjaardag van familie kan, voelt heel speciaal.” Praktische voordelen zijn er ook: “Iedereen spreekt dezelfde taal als ik. In Nederland zou ik bijvoorbeeld gewoon zelf naar de dokter kunnen.”
Tegelijkertijd voelt hij zich in Nederland een “immigrant in eigen land”, zoals hij het zelf verwoordt. Hij mist de raakvlakken die veel Nederlanders met elkaar hebben. Zo weet hij bijvoorbeeld weinig van de Nederlandse popcultuur. De individualistische Nederlandse cultuur staat ook haaks op de groepscultuur die hij gewend is. “Hier kun je met iedereen op straat een gesprek beginnen. Dat waardeer ik heel erg.”
Gaan voor God
Naast waardevolle elementen uit de lokale cultuur neemt Joas uiteraard ook lessen van zijn ouders mee naar Nederland. “Het belangrijkste dat ik van mijn ouders heb meegekregen is om echt te gaan voor God. Ik weet hoeveel geloof ervoor nodig is om als zendeling te werken: buiten je comfortzone treden en dan weten dat God goed is en met ons is. Dat vertrouwen heb ik geleerd. Als God met me is, dan komt alles goed.”
Als God met me is, dan komt alles goed
God leidt de toekomst
Met dit vertrouwen gaat Joas de toekomst in. Vanaf september hoopt hij een Discipelschap Training School te volgen bij Jeugd met een Opdracht. Zo hoopt hij de relatie die hij met God heeft nog persoonlijker te maken. Wat hij daarna zal doen, laat hij aan God over. “Ik heb geen idee. Mijn beeld is ongeveer dat ik naar een universiteit in Nederland zal gaan. Maar als ik voel dat God mij een andere kant op brengt, dan ben ik daar helemaal voor.”
Bid voor Joas
Bidt u mee dat de overstap van Joas goed zal verlopen? Bid:
- Voor kostbare laatste momenten met zijn vrienden en bekenden in het land waar hij nu woont
- Voor een fijne start in Nederland en een waardevolle tijd op de Discipelschap Training School
- Dat Joas’ relatie met God sterk zal blijven en dat hij Gods kracht en vrede zal ervaren
- Voor de gezinsleden die achterblijven, dat zij vol vertrouwen en met goede moed het leven voort kunnen zetten als Joas op afstand is
- Voor andere kinderen van zendingswerkers die net als Joas deze zomer zo’n overstap gaan maken.
Op de website van InToMission vindt u meer informatie over en voor Third Culture Kids.
