Midden tussen de tempelcomplexen en Boeddhabeelden voel je dat je als christen in Thailand behoort tot de absolute minderheid. Hoe het is om als Nederlandse zendingswerker in dit land te leven en werken mochten wij, Arjan Witzier (zendingsconsulent) en Harry Lukens (deputaat Zending) aan den lijve ervaren bij een werkbezoek eind september. We bezochten onder andere Rik en Dineke van den Bogerd, Mika en Ab en Clarine Mol. Tussen de gesprekken door gingen we een kennismaking met de Thaise taal en (eet)gewoontes niet uit de weg. We nemen u mee langs de hoogtepunten.
Aankomst in Chiang Mai
Als we na de vlucht vanaf Schiphol zijn aangekomen in Bangkok besluiten we ons direct onder te dompelen in de cultuur: op het vliegveld brunchen we in Aziatische stijl. Vanaf hier reizen we naar Chiang Mai, waar we op zondagochtend de kerk bezoeken. Voor de volledige beleving kiezen we een gebakken sprinkhaan als tussendoortje.
In Chiang Mai beginnen we met veel gesprekken. We bezoeken meerdere werkers en zendelingen die namens andere kerkgenootschappen zijn uitgezonden. Al hun persoonlijke verhalen leren ons veel over het werk als zendeling en de uitdagingen in de regio. Zo doen we in één dag al een berg aan inzichten op.
Rik en Dineke van den Bogerd
In deze eerste dagen bezoeken we ook Rik en Dineke van den Bogerd. Zij zijn in januari met hun kinderen Liza (13), Luke (11) en Tim (8) uitgezonden door de CGK van Drachten in samenwerking met OMF. Ze werken in Chiang Mai als missionair diaconaal werkers. Arjan heeft hen alleen bij de uitzendingsdienst kort gesproken, dus vandaag voelt als een kennismaking.
Vragen over de toekomst
Rik en Dineke vertellen ons dat het aanvragen van de visa wat problemen gaf en geeft. Zo blijkt het aanvragen van een ‘religious affairs visum’ sinds dit jaar lastig te zijn in de provincie. Deze visa worden verstrekt op aanvraag van een overkoepelende organisatie van kerken. Deze organisatie vindt dat er in het noorden voldoende kerken zijn om het missionaire werk zelf op te pakken. Het is daarom nog onduidelijk waar Rik en Dineke uiteindelijk aan het werk zullen gaan.
Thais leren
Gelukkig gaat het verder goed met het gezin. Het contact met mensen in hun omgeving is fijn en wordt steeds beter. Rik en Dineke gaan elke dag naar de taalschool. De kinderen krijgen dagelijks thuisonderwijs in het Engels en gaan één keer peer week naar Thaise taalles.
Voor de gelegenheid mogen we meedoen met een taalles van Rik. Zo’n les blijkt niet mee te vallen!
Om goed in te burgeren doen we ons uiterste best om de stokjes te gebruiken bij de maaltijden. Een uitdaging, maar we blijven proberen. De volgende dag ondervinden we dat hier ook lekker westers eten te krijgen is. Fijn voor de afwisseling.
Erg zonnig is het deze dagen niet: op z’n Nederlands gezegd regent het pijpenstelen. Gelukkig zijn er geen overstromingen, hoewel daar wel veel over gesproken wordt.
Mika
De volgende dag ontmoeten we Mika (omdat zij haar werk niet openlijk kan doen noemen we haar bij haar schuilnaam). Ook Mika werkt als missionair diaconaal werker. Ze is uitgezonden door de kerk van Amsterdam-Noord.
Ze geeft ons een rondleiding op haar werkplek en we eten samen. Mika vertelt ons dat ze jongeren begeleidt die werken voor bevolkingsgroepen die de Bijbel nog niet kennen. Ook doet ze onderzoek in vertaalwerk voor allerlei minderheidsgroepen die de Bijbel nog niet in hun eigen taal hebben. Veel taalgroepen hebben zelfs geen eigen schrift! We zijn onder de indruk van het vele werk dat Mika en de jongeren hiervoor verzetten.
Ab en Clarine Mol
Vanuit Chiang Mai nemen we het vliegtuig naar Udon Thani in Isaan in het noordoosten van Thailand. Als we hier aankomen bezoeken we de markt. Wat een feest, met al die lekkernijen! We moeten ook geld pinnen. Dat vraagt wat geduld als je de taal niet kent.
De draai gevonden
Dan worden we opgehaald door Ab Mol. We mogen een aantal dagen bij Ab en Clarine thuis verblijven. Het gezin is in 2018 uitgezonden namens CGK Ede (voor OMF) en is dus al enige tijd bekend voor ons. Ab en Clarine vertellen ons dat het goed met hen gaat. Ze weten zich op hun plek en redden zich steeds meer met de taal en cultuur. Ook hun kinderen Loïs, Boaz en Jesse maken het goed. Ze hebben het naar hun zin op de internationale school van Udon Thani en voelen zich thuis in de groep. Ze gaan mee naar de ochtenddiensten in NoonSung en bezoeken ook de middagdiensten van een internationale kerk waar de meeste van hun vrienden naartoe gaan. Loïs zit nu in het laatste jaar van de middelbare school. Na haar examen wil ze naar Nederland komen. Ze overweegt nog welke studie ze precies wil gaan doen.
Een noodle restaurant en bamboe meubels
Als we wat zijn bijgepraat gaan we met Ab naar het dorp SiiOo. Onderweg stoppen we bij een aantal bedrijfjes die met het microfinancieringsproject zijn opgestart. Christenen ontvangen door dit project een renteloze lening waarmee zij een bedrijfje kunnen opzetten. Vaak is dit een agrarisch project of een voedselkraampje. We komen langs een noodle restaurantje, een stand met gebakken banaan, een bamboemeubelmakerij en een sprinkhanenproductiebedrijf. En we bekijken een motor met zijspan voor een volgend project. Bijzonder om deze minibedrijfjes te zien. Ze zijn echt een zegen voor veel lokale mensen en lopen beter dan verwacht. Er zijn al 52 projecten gestart. De verwachting was dat nu 15% hiervan terugbetaald zou zijn, maar inmiddels is al 40% terugbetaald. Als de terugbetalingen zo blijven lopen kan het geld meerdere keren ingezet worden.
Jonge gemeente in SiiOo
In SiiOo zijn we aanwezig bij de kerkdienst met maaltijd. De gemeente is met haar twintig volwassenen en zeventien kinderen nog klein en jong, maar niet minder hoopvol. We mogen luisteren naar een prachtig getuigenis van de kerkelijk werker in deze gemeente.
De omgeving verkennen
De volgende dag laten Ab en Clarine ons meer zien van de regio. We bekijken een tempelcomplex en snuffelen over de markt voor wat souvenirs. Op de International Community School zijn we getuige van het volleybaltoernooi waar hun kinderen aan meedoen.
De kerk in NoonSung groeit
De kerk in NoonSung mogen we de dag erna bezoeken. Ds. Arm en zijn vrouw Nina leiden deze gemeente. Hierbij werken zij samen met Ab en Clarine. Vandaag verzorgt Arjan de preek. Hij mag ook het Avondmaal bedienen. Ook hier eten we samen na de dienst. De kerk van NoonSung is zo’n vierenhalf jaar geleden begonnen en heeft inmiddels honderd leden. De gemeente groeit zelfs zo hard dat er een kerkbouwproject is opgestart. De gemeente heeft een kavel op het oog en heeft de eerste termijn hiervoor betaald. Daarnaast kijkt men of er naast SiiOo ook ergens anders nog een dochtergemeente gesticht kan worden.
Bijbelstudie in de wijk
’s Middags zijn we aanwezig bij de Bijbelstudiegroep die Clarine is gestart in Udon Thani, de wijk waar het gezin zelf woont. We horen dat de groep wijkgenoten, die uit tien personen bestaat, elke zondagmiddag samenkomt. Een aantal van hen is ook al gedoopt. We lezen een Bijbelgedeelte en bespreken dit met elkaar, zodat de deelnemers de tekst gaan begrijpen. Vandaag vieren we ook het Heilig Avondmaal. Clarine krijgt bij het leiden hulp van Sijmen en Annelies den Hartog, een zendingsechtpaar dat is uitgezonden door PKN Rotterdam-Delfshaven.
Ook hier is er na de dienst iets lekkers. Het blijkt sago te zijn, een zoetigheid van de sagopalm.
Op onze laatste dag in Udon Thani spreken we de teamleider op het kantoor van OMF Isaan. Hij vertelt ons over zijn visie en strategie om de mensen in Isaan te bereiken met het evangelie. Van de 22 miljoen inwoners zijn er niet meer dan 66.000 christen. Er is dus nog veel werk te doen! ’s Middags gaan we naar het vliegveld om terug te reizen naar Bangkok.
Andere bezoeken
Vanuit Bangkok bezoeken we nog andere werkers van OMF in de regio. We krijgen ook een kijkje op de taal- en cultuurschool van OMF Thailand. We spreken hier uitgezonden zendingswerkers die taalles, zelfstudie en praktijklessen krijgen. Inmiddels is ons duidelijk hoe nodig deze lessen zijn én hoe lastig ze zijn.
Al met al hebben we een boeiende reis met veel ontmoetingen en gesprekken. We krijgen interessante inkijkjes in hoe het missionaire werk zijn weg zoekt in een culturele en religieuze context die zo anders is dan de onze. We worden bemoedigd door de inzet voor en toewijding aan het Evangelie van de werkers. Andersom bemoedigen wij hen om het goede werk in afhankelijkheid van de Heer voort te zetten.
Arjan Witzier en Harry Lukens
