Op maandag 7 oktober is ds. H.P. Brandsma op de leeftijd van 93 jaar overleden. De laatste jaren van zijn leven waren niet eenvoudig. Toch bleef hij verlangen naar de momenten dat hij in de kerkdienst voor kon gaan.
Ds. Brandsma werd in 1959 bevestigd. Hij diende de gemeenten Rozenburg, Hilversum-Oost, Drachten, Middelburg, Amsterdam NIeuw-West en Den Helder. Van 1967 tot 1976 heeft hij als zendeling in Indonesië een belangrijke rol gespeeld voor de Gereja Toraja Mamasa, de Torajakerken, op het huidige Sulawesi.
Deputaten zending gedenken met dankbaarheid en liefde zijn inzet voor de kerken in Indonesië. Acht jaar woonde hij in Mamasa op het eiland Sulawesi. In die acht jaar, nog geen tiende deel van zijn leven, verloor hij er zijn hart. Hij vertelde daarover toen hij zestig jaar predikant was: ‘Een van de mooiste dingen die ik van mijn vader meekreeg, was de drang om ongelovige mensen te bereiken. Maar mijn mooiste periode was toch wel de tijd bij de Torajakerken rond Mamasa.’
Hoe dat kwam? Daar had hij wel een verklaring voor: ‘Ik werkte als docent aan de Bijbelschool en trok veel rond met de studenten. We sliepen op matjes, want bedden waren er niet. Ik was vaak langere tijd van huis. Doordat je tijdens die reizen zo nauw op elkaar aangewezen was, groeiden er diepe banden met deze studenten. Ook door de mogelijkheid die mijn vrouw Jolanda en ik hadden om als gezin verschillende pleegkinderen op te nemen, zijn er nauwe banden ontstaan. We ontvingen van de Torajamensen zo veel liefde en gastvrijheid! Het weinige dat ze hadden, deelden ze graag met ons.
Het gebied rond Mamasa voelde en voelt als thuis. Eens vroeg iemand me: ‘Wilt u hier begraven worden?’ Ik dacht toen: hoe komt die man daar nou bij? Ik dacht echt niet dat ik al zou overlijden. Voor de Torajamensen is het niet onbelangrijk te weten waar je begraven wordt. Ze zeggen: ‘Ik wil begraven worden, waar ik thuishoor.’ Ik heb geantwoord: ‘Als God maar weet waar ik ben gebleven, is het goed. Als dat in Torajaland zou zijn, dan zou dat best mooi zijn!’
Wij bidden zijn kinderen en verdere familie Gods troost toe van harte Gods troost en nabijheid toe bij het verwerken van het verlies..
U kunt hier de rouwbrief bekijken. Een uitgebreid in memoriam zal binnenkort in De Wekker worden gepubliceerd.
