In Caïro, de hoofdstad van Egypte, verblijven duizenden Soedanesen die de bloedige burgeroorlog in hun eigen land zijn ontvlucht. Deze vluchtelingen kunnen niet rekenen op steun van de Egyptische overheid en hebben nauwelijks toegang tot medische zorg. Samen met een aantal kerken in Caïro maakt stichting Nijlvallei medische hulp mogelijk. Ook wordt via deze lokale kerken elke zondag voedsel verstrekt aan de vluchtelingen die geen enkel middel van bestaan hebben.
Babaker en Emmanuel zijn voorbeelden van patiënten die via dit project geholpen konden worden.
Lopen met krukken
Amin Jarad Babaker (op de foto hierboven) werd op straat aangereden door een stadstaxi en brak zijn heup. Ruim een jaar lang kon Amin daar niet aan geholpen worden, omdat zijn ouders de doktersrekening niet konden betalen. Zodra hij in het project kwam, ging hij naar het ziekenhuis. De diagnose van de dokter was niet mals: ‘gebogen vervorming van de knieën, dislocatie en erosie van het linkerdijbeengewricht; hij moet een dijbeenreiniging ondergaan en een resectie van het dijbeen.’
Babaker werd geopereerd en kreeg fysiotherapie. De spieren in zijn benen waren zover aangetast, dat het moeilijk te zeggen was in hoeverre hij ooit weer zou kunnen lopen. Mede dankzij de fysiotherapie nam zijn gewicht beetje bij beetje toe, genazen de doorligwonden en heelden zijn botten. Hij zal nooit meer zonder krukken kunnen lopen, maar hij kan zich nu wel zelfstandig voortbewegen.
Het gaat naar omstandigheden goed met Babaker en hij heeft weer hoop. En toch denk je: was hij maar meteen na zijn ongeluk gekomen!
Herstel op acht hoog
Emmanuel David Dan viel en brak zijn enkel. De breuk moest operatief gezet worden, maar daar had Emmanuel geen geld voor. Hij is vader van twee kinderen en woont met zijn gezin op de achtste verdieping van een gebouw zonder lift. Rust houden zat er niet in en zijn klachten werden erger. Dankzij het project kon hij alsnog geopereerd worden. Hij vertelt zijn verhaal in het onderstaande filmpje.
