De islam geeft in Egypte de toon aan en dat heeft voor christenen vergaande gevolgen. Een Egyptische predikant bracht dat zo onder woorden: “De islam doortrekt het hele leven, zoals in het Westen het kapitalisme. Het is overal aanwezig; op straat, in de media, in de scholen en in het privé-domein.” De grootste minderheid is de koptisch-orthodoxe kerk, waar zo’n 8 a 9 % van de bevolking toe behoort. Deze kerk staat onder voortdurende druk vanuit de samenleving. Dat geldt voor de leiding van de kerk, maar zeker ook voor de leden.
Armoede
Naast religieuze druk is er in Egypte bovendien veel armoede. In de meeste bekende lijstjes staat Egypte laag. Voor ons is dat informatie, voor miljoenen Egyptenaren een dagelijkse werkelijkheid. Eenderde van de Egyptische bevolking leeft in armoede. Veel christenen behoren tot de meest kwetsbare groepen in de samenleving.
Ontvoeringen
Door structurele achterstelling van christenen ontstaan schrijnende situaties. Bisschop Thomas, een aimabel en inspirerend man, maakt zich zorgen. In Qussia, het gebied waar hij werkt, worden regelmatig meisjes ontvoert en uitgehuwelijkt aan moslims. De familie, en ook de kerk, legt zich daar niet bij neer en vraagt de politie om onderzoek. Dan is het bericht soms dat het meisje met dit huwelijk instemt. Bisschop Thomas vertelt dat er inderdaad niet altijd sprake van dwang is. Meisjes zijn soms zo wanhopig door de armoede en de discriminatie, dat ze deze stap zetten. “Vergeet niet dat armoede je eigenwaarde wegvreet,” zegt hij. En dat gevoel van eigenwaarde is bij meisjes in deze mannenmaatschappij vaak toch al laag.
Weerbaarheidstraining
De bisschop maakt zich niet alleen zorgen, hij ziet ook kansen voor de kerk. Om meisjes weerbaarder te maken tegen maatschappelijke druk startte hij een aantal jaren geleden het programma Bent el-Malik, dochters van de koning. Dit is een toerustingsprogramma voor tienermeiden tussen veertien en negentien jaar oud. Ze krijgen onderwijs over een aantal thema’s, pastorale zorg en een plek om hun eigenwaarde te vormen.
Twee keer per jaar organiseert de kerk een trainingsweek voor tweehonderd meisjes. Een keer voor cursisten uit de stad en een keer voor cursisten uit de omliggende dorpen. Dit onderscheid is nodig, omdat er een groot verschil is in opleidingsniveau tussen kinderen uit de stad en van het platteland.
De training vindt plaats in een klooster, een plek waar de islam afwezig is. De kloosters worden om die reden wel de longen van de koptische kerk genoemd. Hier is alle ruimte voor de christelijke thema’s en voor ontmoetingen. Hier is geen druk vanuit de islamitische mannenmaatschappij. En vooral: hier wordt goed voor de meisjes gezorgd, zowel lichamelijk als geestelijk. De pastorale zorg wordt daarbij ook onderling gedaan. Meiden die al eerder meegingen en gegroeid zijn in hun eigenwaarde, worden gekoppeld aan jongere, minder gevormde meiden.
Krachtig
De meisjes hebben veel aan deze toerusting en dat is te zien. De krachtige uitstraling en het zelfbewuste optreden van de oudere meisjes valt op. Wat ze geleerd hebben, geven ze graag door aan de nieuwe deelneemsters. En die zorg gaat door, ook na de trainingsweken.
Diaconaat steunt dit mooie project van harte. Help je mee?
