Ds. Den Boer was jarenlang betrokken bij het zendingswerk in het hoge Noorden. Nu hij dit werk neerlegt, blikt hij terug op de dingen die het meest indruk hebben gemaakt.
Werken met toewijding
Ik zie het als Gods leiding en een voorrecht om een aantal jaren betrokken te zijn geweest bij het zendingswerk vanuit onze kerken. In de kleine commissie voor het zendingsgebied in het hoge Noorden was het goed toeven. We leerden elkaar persoonlijk beter kennen en waarderen en met name op de algemene deputatenvergaderingen ontmoetten we elkaar uit de breedte van onze kerken.
De grote betrokkenheid van de commissieleden, de gedrevenheid van de consulent en de accurate leiding van het moderamen gaven steeds voldoening. Ze waren een stimulans om over allerlei aspecten van het zendingswerk, soms hardop, mee te denken en aan bijeenkomsten en bezinnende conferenties mee te doen.
Werken aan bewustwording
De ontmoetingen met de gemeenten die speciaal het project in het hoge Noorden steunen, waren waardevol. Zending probeert op allerlei manier de kerken te motiveren en zendingsbewust te maken. Dat zie ik als het voornaamste speerpunt van ons deputaatschap. Temeer nu ons land in snel tempo zelf zendingsterrein wordt.
Werken in vertrouwen op God
Onvergetelijk waren de werkbezoeken aan het gebied. Daar woonden we de jaarlijkse evangelistenconferentie bij en brachten we een zondag door op het hoofdkantoor van de evangelische broederschap. Indrukwekkend- en beschamend- heb ik de diensten ervaren: zo eerbiedig, eenvoudig, ernstig en blijmoedig en gastvrij.
Als predikant uit Nederland kreeg je als eerste de ruimte om een preek(je) te houden. Graag horen ze dan een getuigenis uit Nederland van Gods werk om zondaren te bekeren en te redden. Daar zijn de evangelisten en hun (vaak grote) gezinnen heel sterk op gericht en daar hebben ze heel veel voor over. Daar brengen ze offers voor en wagen ze soms hun leven.
Als je de verslagen van de evangelisatiereizen over de toendra leest en van de vele beproevingen en gevaren onderweg, dan valt je steeds weer op dat het bij hen is: eerst bidden, dan bellen. Hun Godsvertrouwen maakt jaloers. Ze leven dicht bij de Heere en bij Zijn Woord en er is een sterke onderlinge liefdeband.
Getuigen als DNA
Ik ben dankbaar voor alle ontmoetingen en ervaringen met de evangelische broederschap in dit zendingsgebied. Ook voor de bijzonder goede samenwerking met Friedensstimme, van wie we dit project indertijd hebben overgenomen en ook letterlijk voor onze rekening hebben genomen. En ik ben dankbaar voor de grote offervaardigheid van de gemeenten die hun gaven doelgericht voor dit stukje werk boven de poolcirkel afdragen. Liefdegaven uit warme harten voor een gebied waar het vaak, letterlijk en geestelijk, ijskoud is.
Getuigen van de éne Naam Jezus tot zaligheid is de eerste roeping van de Christelijke kerk. Dat is bepalend voor ons DNA: De Naam -Jezus- Alleen, voor allen.
