Samen met twee studenten van de Theologische Universiteit in Apeldoorn reisde dr. Jan van ’t Spijker naar Indonesië. Hij ging er lesgeven op de Theologische Hogeschool in Jakarta en meewerken aan een evangelisatietournee op het eiland Ambon. Voor de beide studenten was dit een mooie gelegenheid om kennis te maken met Indonesië en om iets te proeven van de cross-culturele verkondiging van het evangelie.
Jan Willem Klaassen, een van de studenten, schreef een uitgebreid reflectieverslag. Wij delen hier een korte samenvatting van dat verslag.
Beperkingen
In de context waarin de kerk in Indonesië zich bevindt, is het heel moeilijk om in georganiseerd verband het evangelie te delen met andere mensen. Als het vermoeden bestaat dat je aan het evangeliseren bent, kunnen zomaar je rechten als kerk worden ingeperkt.
Onwetendheid
Tijdens de reis heb ik ervaren dat er nog veel onkunde is bij gewone kerkmensen. De leerkrachten op de christelijke scholen die ik heb bezocht kennen zelf soms nauwelijks de Bijbelse boodschap. Soms is het christendom een dun laagje vernis over een leven dat nog volop is verbonden met het animisme of ander bijgeloof. Er wordt bijvoorbeeld veel waarde toegekend aan onze voorbede. Wij staan in hun ogen dichtbij God, dus ons gebed zal krachtiger en effectiever zijn dan dat van iemand uit hun eigen omgeving.
Vrijmoedigheid
Wat mij bijzonder verraste, was de vrijmoedigheid waarmee de mensen met wie ik optrok over hun geloof praten. Dat je gelooft, is in Indonesië vrijwel vanzelfsprekend, maar geloven in de God van de Bijbel ligt veel minder voor de hand. Toch wordt er in restaurants vrijmoedig gebeden aan tafel en gaan gesprekken vaak ook gewoon over het geloof.
Durven christenen in Nederland ook zo openlijk over hun geloof te spreken of is dat meer iets wat we voor onszelf houden of alleen in onze eigen (christelijke) kring beleven?
Oprechte gesprekken
Echt contact is de beste manier om met moslims over het geloof te praten. In Indonesië ontkom je niet aan dat contact. In Nederland leven christenen en moslims vooral naast elkaar en zijn er nauwelijks intensieve contacten, laat staan dat je makkelijk vriendschap sluit met iemand met een moslim-achtergrond. Juist doordat er zo weinig contacten zijn, is het lastig om op een goede manier met elkaar in gesprek te gaan. En als er al gesprekken plaatsvinden, dan kan het zomaar gebeuren dat we als westerse christenen en moslims niet op dezelfde golflengte zitten. Onze manier van denken is heel anders is dan die van veel van onze moslim-naasten. De Indonesische christenen hebben in dat opzicht een voorsprong op ons, omdat zij in dezelfde culturele omstandigheden leven en de opvattingen van hun moslimbuurman vaak veel beter kunnen begrijpen dan wij.
In georganiseerd verband evangeliseren is dus behoorlijk lastig, maar als individu heb je wel de mogelijkheid om het evangelie te delen met anderen. In gesprekken met vrienden of kennissen, of door naar een andere plaats te reizen en daar met mensen in contact te proberen te komen die het evangelie nog niet of nauwelijks gehoord hebben.
Meer weten?
Wilt u meer weten over dit bezoek en over de ervaringen van de bezoekers, stuur een mailtje naar het Dienstenbureau: zending@cgk.nl.
Wilt u meer leren over de islam en hoe te bidden voor moslims? Er is een prachtig boekje verschenen met als titel “Bidden voor moslims, hoe doe je dat”. U kunt het bestellen door een mailtje te sturen naar het Dienstenbureau.
